//


Aktualności

Niezwykłe spotkania z biologią

W pierwszej połowie grudnia uczniowie klasy II profilu biologiczno-chemicznego uczestniczyli w „niezwykłych spotkaniach z biologią”. Wzorem poprzednich lat (lekcje młodzieży w Katedrze Biologii Człowieka UW, Muzeum Ewolucji Człowieka UW i w Afrykarium) kolejny raz korzystamy z bogatej oferty edukacyjnej uniwersytetu. Tym razem grupa biologiczna uczestniczyła w dwuczęściowych warsztatach dydaktycznych.

Czytaj dalej..

Pierwsza część odbyła się w Katedrze Biologii Środowiskowej UW, w której została przedstawiona prezentacja multimedialna wzbogacona naturalnymi okazami do tematu „Adaptacje środowiskowe kręgowców, czyli krótka lekcja ewolucji”.

Druga część odbyła się w salach z okazami wypchanymi i osteologicznej Muzeum Przyrodniczego UW. Tutaj młodzież podzielona na grupy szukała odpowiedzi na postawione problemy w kartach pracy:

  • przystosowanie morfologiczne kręgowców wodnych i lądowych do życia w określonych niszach ekologicznych
  • adaptacje środowiskowe grup organizmów blisko spokrewnionych  
  • rola szkieletu i jego przekształceń w trakcie ewolucji kręgowców
  • zależność między budową i funkcjonowaniem szkieletu
  • strategie obronne organizmów.

      Wyniki swojej pracy młodzież przedstawiła w formie odręcznych schematów z ciekawą interpretacją. Ogromnym, miłym zaskoczeniem było spotkanie na wystawie muzealnej czaszki tura pochodzącej z okolic Wieruszowa.

      Ponadto młodzież w części botanicznej muzeum zapoznała się z wystawą ukazującą przedstawicieli flory wszystkich regionów geograficznych kuli ziemskiej.

      Zróżnicowanie świata roślinnego pokazano poczynając od wybranych grup glonów poprzez grzyby, porosty, mszaki, rośliny nagozalążkowe i okrytozalążkowe jedno- i dwuliścienne. W ten sposób uczniowie utrwalili sobie niedawno omawiane zagadnienia lekcyjne z zakresu botaniki.

       Konieczność organizowania dla licealistów „niezwykłych spotkań z biologią” potwierdza wypowiedź jednej z uczennic „Dzień spędzony na uniwersytecie przysporzył mi wiele radości, będzie to dobry wstęp do świata zwierząt omawianych na lekcjach biologii. Ogromna różnorodność okazów, którą miałam możliwość zobaczyć w muzeum uświadomiła mi, że jeszcze wiele nauki przede mną, ale chyba warto. Może kiedyś to ja będę oprowadzać licealistów po muzeum”.

Oprac. Ewa Stasik-Żyła

Świąteczne spotkanie w bibliotece

Zapraszamy Państwa do obejrzenia już czwartego odcinka cyklu "Spotkajmy się w bibliotece". Tym razem wyjątkowego zwłaszcza dla dziennikarzy szkolnej telewizji wieruszowskiego LO,  ponieważ jednym z gości jest Dyrektor Zespołu Szkół Ogólnokształcących- Włodzimierz Matyja.  

Czytaj dalej..

            Dyrektor ZSO i nauczyciel fizyki opowiada nie tylko o tytułach popularnonaukowych, ale również o dziełach absolwentów i obecnych uczniów Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie.

            Drugim gościem tego wyjątkowego, świątecznego spotkania, jest Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w Wieruszowie- Maciej Dzielecki, który już nie jako pierwszy udowadnia, że każdy, bez względu na wykonywany zawód, może czytać.

            Dziennikarze LOWier TV i pracownicy Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Wieruszowie zachęcają do świątecznej lektury!

Międzynarodowe kolędowanie

A tak śpiewaliśmy kolędy z naszymi przyjaciółmi na Ukrainie. Uczniom i nauczycielom Pridnieprowskiej Ogólnokształcącej Szkoły Rejonu Nikopolskiego jeszcze raz życzymy wesołych świąt!

Wideokonferencja i paczka na Ukrainę

Jak co roku, przygotowaliśmy paczkę na Ukrainę dla naszej zaprzyjaźnionej szkoły. Odbyliśmy również wideokonferencję, podczas której zaśpiewaliśmy w obu językach kolędy i złożyliśmy wzajemne życzenia. Dziękuję serdecznie uczniom, którzy zaangażowali się w przygotowanie pięknej przesyłki.

-Lidia Sikora - opiekun Klubu Współpracy Międzynarodowej

Refleksja nad cudem Bożych Narodzin

Święta Bożego Narodzenia to idealny czas na refleksję. Nie tylko nad tajemnicą narodzin Chrystusa, ale również nad ponadczasowymi wartościami: miłością, szczęściem, bezinteresownością oraz nad naszą życiową wędrówką, której nadajemy określony cel. Do tego typu przemyśleń zachęcili nas, podczas tegorocznej Szkolnej Wigilii w wieruszowskim LO, nasi licealiści. Ukazując tułaczą wędrówkę Józefa i Maryi we współczesnych realiach, nie tylko wywołali szczególny nastrój Świąt, ale zmobilizowali nas również do refleksji nad obecnością Chrystusa oraz powyższych ponadreligijnych wartości w codziennym życiu.

Czytaj dalej..

            Wspólne przeżywanie współczesnego Bożego Narodzenia zostało tradycyjnie wzbogacone o szkolne kolędowanie. Śpiew kolęd w wykonaniu społeczności Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Wieruszowie to z pewnością jedno z najmilszych przeżyć w całym roku szkolnym. Martyna Błeszyńska, Maja Chałupka, Julia Dębiak, Klaudia Kolarska, Roksana Trybus i Jakub Korek to uzdolnieni muzycznie uczniowie "Kopernika", bez których nie tylko kolędowanie, ale i szczególny nastrój Szkolnej Wigilii nie byłyby możliwe. Podziękowania należą się również pani Marii Jakubczyk, pod której opieką zorganizowano tegoroczną uroczystość.

            Do wspólnego przeżywania Świąt w szkole włączył się również Samorząd Uczniowski, który specjalnie z tej okazji przygotował konkurs: "Choinka dla Niepodległej". Rok szkolny 2018/2019 ustanowiony został Rokiem Niepodległej, dlatego Samorząd LO postanowił upamiętnić 100. rocznicę odzyskania przez nasz kraj niepodległości również podczas tegorocznej Szkolnej Wigilii. Wszystkie klasy zaproszono do udziału w konkursie, w którym głównym motywem klasowych choinek miały być dwa kolory: biały i czerwony. "Choinki dla Niepodległej" oceniano pod względem kreatywności, wkładu pracy i tematyki. Podczas uroczystej Szkolnej Wigilii nagrody wręczono: klasie 2C (1.miejsce), klasie 3B (2.miejsce) oraz słuchaczom Liceum dla Dorosłych-semestr trzeci (3.miejsce).

            Tradycją Szkolnych Wigilii Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie są również życzenia Dyrektora Włodzimierza Matyji. Ciepłe słowa pomyślności i dalszych sukcesów w pracy popłynęły w stronę uczniów, nauczycieli i pracowników LO. Te i wiele innych życzeń składali sobie również uczniowie wraz z wychowawcami, którzy po uroczystości na sali gimnastycznej udali się na wspólne wigilie klasowe.

            My zaś, kierując się tradycją składania życzeń wszystkim mieszkańcom powiatu wieruszowskiego, życzymy Wam abyście nie byli jedynie niemymi przechodniami cudu Bożych Narodzin, ale przede wszystkim uczestnikami, którzy dzięki temu wydarzeniu zechcą narodzić się na nowo. Spokojnych, rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku 2019 życzą Państwu Dyrekcja, nauczyciele, uczniowie oraz pracownicy Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie. Wesołych Świąt!

 Oprac.Andżelika Kretowicz

Fot.Kamila Mora z kl.2C

Wizyta w szpitalu

Nasi uczniowie, w tym przedświątecznym czasie, nie zapomnieli również o pacjentach i pracownikach wieruszowskiego szpitala. Pod opieką ojca Marcina, dotarli tam z własnoręcznie wykonanymi stroikami.

Dziewczyny z LO piąte w województwie!

Finał wojewódzki dziewcząt w tenisie stołowym, do którego nasze uczennice awansowały zajmując w półfinale pierwsze miejsce, odbył się 18.grudnia w Rawie Mazowieckiej. Patrycja Moska, Alicja Augustyniak i Agata Małys, walcząc z pozostałymi 12-oma drużynami, zajęły w finale 5.miejsce! Gratulujemy naszym licealistkom i ich opiekunowi- pani Joannie Kalarus.

Nasze uczennice wyróżnione

14 grudnia (piątek) w Powiatowej Bibliotece Publicznej w Wieruszowie nastąpiło oficjalne rozstrzygnięcie Powiatowego Konkursu Literacko-Historycznego „Otwórz szufladę po 100 latach”. Nasze Liceum reprezentowały uczennice klasy 2B: Zuzanna Zawidzka i Patrycja Moś. Obie Uczestniczki otrzymały wyróżnienia. 

Czytaj dalej..

Zuzia i Patrycja zaprezentowały ciekawe opowiadania osadzone w konkretnych realiach historycznych i związane z historią naszego regionu. Prace naszych uczennic zostały opublikowane i wydane w formie zbiorowej broszury w związku z 100. rocznicą odzyskania przez Polskę niepodległości. Serdecznie gratulujemy!

-koło pisarskie "Copernicus"

Światowy Dzień AIDS

Tradycyjnie od 11 już lat, młodzież LO angażuje się w akcje profilaktyki walki z AIDS. I tak też było w tym roku. W listopadzie odbył się etap szkolny międzypowiatowego konkursu Wiedzy o Aids i chorobach przenoszonych drogą płciową. Wzięło w nim udział 23 uczniów. 

Czytaj dalej..

Do II etapu zakwalifikowały się: Marta Mazurek, Zuzanna Karsznia, Kamila Mora, Anna Zawieja i Daria Klatka. Etap ten odbył się w Katolickim Liceum Ogólnokształcącym w Wieluniu. Naszym uczennicom tym razem nie udało się stanąć na podium, ale mimo to gratulujemy i dziękujemy im za udział oraz za zmierzenie się z tą trudną i ważną tematyką.

Oprac. A.Giż

Wideokonferencja z Hiszpanią

Na lekcji języka angielskiego, pod czujnym okiem pani Aleksandry Furman, odbyła się wirtualna rozmowa z uczniami z Hiszpanii. Nasi licealiści rozmawiali tym razem o zwyczajach i tradycjach świątecznych.

Dwie Szlachetne Paczki z LO!

W tym roku odbyła się już XVII edycja Szlachetnej Paczki. Jest to ogólnopolski projekt społeczny organizowany przez stowarzyszenie "Wiosna", którego głównym celem jest materialna i mentalna pomoc rodzinom i osobom znajdującym się w trudnej sytuacji życiowej. 
W tegoroczny finał Szlachetnej Paczki zaangażowali się również wolontariusze naszego LO, którym udało się pomóc aż dwóm rodzinom! 

Czytaj dalej..

     Jesteśmy szczęśliwi i wdzięczni wszystkim tym, którzy wzięli udział w naszej akcji: młodzieży LO, ich rodzicom, Samorządowi Uczniowskiemu, nauczycielom oraz pracownikom szkoły. Wszyscy razem uczestniczyliśmy w kolejnym "weekendzie cudów", podczas którego dwie potrzebujące rodziny otrzymały wsparcie i niezbędną pomoc materialną. Zakupiliśmy m.in.: kuchnię gazowo-elektryczną, żelazko, środki czystości, koce, węgiel a także odzież, żywność i książki.

     Na szczególne wyróżnienie zasługują wszyscy Ci, którzy bezpośrednio uczestniczyli w gromadzeniu i dostarczaniu paczek: Ewa Bartoszek, Małgorzata Winkowska, Kacper Fronia, Malwina Wełna, Karolina Cichosz, Beata Olesik, Mirosław Dyszlewski, Dominika Łuczak. Patrycja Mucha, Wiktoria Biskupska, Wiktoria Mikołajczyk, Roksana Trybus, Karolina Kucharska, Patrycja Moś, Wiktoria Mizerka, Magdalena Anioł oraz Gabriela Cicha. Dziękujemy naszym wolontariuszom- nie tylko z klas licealnych, ale również z Liceum dla Dorosłych. Za szczególne zaangażowanie dziękujemy również pani Marii Jakubczyk- opiekunowi wolontariuszy i Samorządu Uczniowskiego. Daliście piękny przykład, który, jesteśmy o tym przekonani, zaowocuje w kolejnym roku!

Oprac.A.Kretowicz

Piękny awans do finału wojewódzkiego

12.grudnia, w Zduńskiej Woli odbył się półfinał wojewódzki w tenisie stołowym dziewcząt. Jest nam niezmiernie miło móc się pochwalić, że zajęliśmy w nim pierwsze miejsce! Nasze Liceum reprezentowały: Alicja Augustyniak, Patrycja Moska oraz Zuzanna Woś, które rywalizowały w półfinale pod czujnym okiem opiekuna- pani Joanny Kalarus. Uczennice wieruszowskiego LO pokonały aż sześć drużyn! Dziękujemy i gratulujemy! 
Trzymamy mocno kciuki za finał wojewódzki, który odbędzie się w najbliższy wtorek (18.grudnia) w Rawie Mazowieckiej.

Konkurs!

Na szkolnej choince pojawiły się akcenty patriotyczne. Samorząd Uczniowski zachęca uczniów wszystkich klas do wzięcia udziału w konkursie "Choinka dla Niepodległej".

Choinka dla Niepodległej- zasady konkursu

"Rok szkolny 2018/2019 ustanowiony został Rokiem Niepodległej, dlatego postanowiliśmy upamiętnić 100.rocznicę odzyskania przez nasz kraj niepodległości również podczas uroczystej Szkolnej Wigilii. Zapraszamy wszystkie klasy do wzięcia udziału w konkursie CHOINKA DLA NIEPODLEGŁEJ. Głównym motywem klasowych choinek powinny być dwa kolory: biały i czerwony. Oceniamy: wkład pracy, kreatywność, zaangażowanie całej klasy, oryginalność, utrzymanie motywu biało- czerwonych barw. Klasę z najpiękniejszą patriotyczną choinką czeka oczywiście nagroda!
Prosimy o przygotowanie choinek DO 20 GRUDNIA. Komisja dokona ich oceny 20 grudnia na 5.godzinie lekcyjnej. Choinki będą stanowić element wystroju sali gimnastycznej podczas Szkolnej Wigilii. Zachęcamy do ponownego, wspólnego upamiętnienia wielkiego tegorocznego święta w naszym kraju!"

-Samorząd Uczniowski

Poczytaj z "Copernicusem"

Koło pisarskie "Copernicus" zaprasza do lektury. Tym razem prezentujemy pierwszą część opowiadania pt. "Medalion" autorstwa ucznia LO.

"Medalion" cz.1

"Uciekam. Przed oczami migają mi rosłe dęby i sosny, których gołe gałęzie pokryte są białym puchem. Z każdym krokiem moje stopy coraz bardziej odmawiają mi współpracy. Staram się nie myśleć o tym, co stałoby się, gdyby moje nogi odmówiły mi teraz posłuszeństwa. Każdy wdech to dla mnie tortura, powietrze wlatuje mi do płuc i czuje jak płomienne języki torturują każdą ich komórkę. Moje oczy powoli zachodzą mgłą, która niezwykle mocno ogranicza mi widoczność, ale wiem, że w tej sytuacji nie mogę się poddać żadnym komplikacjom.
Starannie wymijam każdą napotkaną przeszkodę na drodze. Przeskakuję nad małymi dziurami oraz wymijam każdy, nawet najmniejszy kamień. Swój wzrok kieruję we wszystkie strony, wypatrując mojego napastnika, który w każdej chwili może pojawić się obok mnie. Nagle na mojej drodze pojawia się duży, wyschnięty pień, który natychmiast przeskakuję, zahaczając jednocześnie swoim kapturem o gałąź ponad mną. Upadłam na kolana tworząc wgłębienie na zaśnieżonej drodze, ale w ciągu jednej sekundy wstałam i zaczęłam biec dalej. Niebo nad lasem przykryły czarne, niczym węgiel chmury, które nie znalazły się tutaj przypadkiem. Kilka metrów przede mną pojawia się, kierująca w lewą stronę, dróżka. Natychmiast podejmuję decyzję i wykonuję szybki skręt w jej stronę. Potykam się o jakiś kamień, ale szybko odzyskuje równowagę i wracam do tempa, które sobie wyznaczyłam. Po kilkunastu sekundach biegu mój wzrok powędrował w stronę cienia, który pojawił się z mojej prawej. Czarna postać biegnie na równi ze mną kilka metrów z mojej prawej. Staram się przyspieszyć, ale mojemu ciału brakuje już energii. Postać zbliża się w moją stronę. Z niezwykłą gracją omija każde drzewo i krzew, który napotyka na swojej drodze. Wiem, że nie pozostało mi nic innego. Szybko się zatrzymuję i potykam się o swoje buty, ale w mgnieniu oka odzyskuję równowagę. Czarna postać również staje w miejscu, ale jej idzie to o wiele lepiej ode mnie. Spoglądam na niego i łapię za medalik, który dostałam od swojej babci, oraz który skrywam za materiałem kurtki. Kiedy oczy postaci wychwyciły błysk srebra w mojej ręce, postać przyspiesza i zanim jej okropne dłonie chwyciły za moją szyję, jaskrawe białe światło oślepiło mnie jak i ją, a kilka sekund później padła bezwładnie na ziemię."

-uczeń LO

"Mikołajki" ze szkolnym wolontariatem

6.grudnia to od wielu lat szczególny dzień, w który postanowił się również zaangażować nasz szkolny wolontariat. "Mikołajki" z LO odwiedziły w tym roku Publiczne Przedszkole Samorządowe nr 1 w Wieruszowie, Niepubliczne Przedszkole "Mali odkrywcy", zakład krawiecki "Tudor" oraz rodzinę z Ukrainy. Radość ze słodyczy i upominków była bezcenna!

"Mikołajki" w teatrze

6.grudnia uczniowie z klas pierwszych, drugich i trzecich udali się na spektakl pt."Szalone nożyczki" do teatru w Łodzi.

Czytaj dalej..

Szalone nożyczki to komedia kryminalna, której przebieg akcji zależy głównie od publiczności. Wszyscy widzowie -także i my- byliśmy zachwyceni wspaniałą grą aktorską oraz możliwością wejścia w interakcję z aktorami podczas przedstawienia. To właśnie my- publiczność, uczestniczyliśmy w prowadzonym  śledztwie i wskazaliśmy głównego podejrzanego. Większość licealistów, dzięki temu wyjazdowi, miała po raz pierwszy okazję uczestniczyć w sztuce interaktywnej.

-M.Stachulec

Święty Mikołaj w LO

W pierwszym tygodniu grudnia naszą szkołę odwiedził święty Mikołaj. Wszystkich grzecznych uczniów i nauczycieli obdarował słodkościami!

1.miejsce dla uczennic LO

5.grudnia w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych w Wieruszowie odbyły się Powiatowe Mistrzostwa Tenisa Stołowego, w których wieruszowskie LO reprezentowali: Alicja Augustyniak, Agata Małys, Patrycja Moska, Maciej Fras, Krzysztof Kopacki oraz Sebastian Rosiński. Nasze dziewczyny zajęły pierwsze miejsce a chłopcy drugie. Gratulujemy!

Choinka już jest!

W LO zapanował świąteczny nastrój. Wszystko dzięki Samorządowi Uczniowskiemu, który udekorował naszą szkolną choinkę.

Sezon na grypę trwa!

Okres jesienno-zimowy sprzyja przeziębieniom i zachorowaniom na grypę. Grypa to zespół objawów klinicznych, które mają związek z ostrym zakażeniem układu oddechowego. Zapobieganie chorobom zakaźnym opiera się przestrzeganiu zasad higieny zarówno osobistej jak i higieny żywności czy higieny otoczenia.

Czytaj dalej..

Uczniowie klasy 1A przygotowali ciekawą prezentację, w której przedstawili w kolejno po sobie następujących obrazach cenne informacje:

  1. grypa czy przeziębienie
  2. grypa atakuje
  3. fakty o grypie
  4. budowa i mechanizm działania wirusa grypy
  5. jak uchronić się przed grypą.

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania grypie są działania profilaktyczne. Aby wzmocnić nasz układ odpornościowy, który jest odpowiedzialny w przypadku pojawienia się wirusa grypy powinniśmy:

  1. dostarczyć do naszego organizmu niezbędne witaminy: C, B i D zawarte w owocach, warzywach, rybach, produktach pełnoziarnistych
  2. pić dużo wody, naparów owocowych i ziołowych
  3. stosować odpowiedni ubiór, chronić się przed zimnem
  4. zwiększać aktywność fizyczną, utrzymywać dobrą kondycję
  5. zachować higienę osobistą, pamiętać o częstym myciu rąk
  6. unikać przewlekłego stresu, stosować długotrwały sen.

 Z pewnością prezentacja ta stanowi cenne źródło wiedzy, uczy i kształtuje nawyki, gdyż zdrowie człowieka zależy przede wszystkim od jego działań i zachowań.

Klasa 1A zachęca wszystkich zainteresowanych do obejrzenia i analizy przedstawionej wystawy tematycznej.

Opr. E. Stasik-Żyła

Spotkajmy się w bibliotece po raz trzeci!

            W kolejnym odcinku "Spotkajmy się w bibliotece" goście szkolnej telewizji wieruszowskiego LO i Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej polecają tyle książek, że z pewnością każdy z Was znajdzie coś dla siebie. Zachęcamy do obejrzenia trzeciego odcinka, w którym swoje ulubione tytuły recenzują: I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w Wieruszowie- nadkom. Adam Stochniałek oraz p.o. Dyrektora Publicznego Przedszkola Samorządowego Nr 1 w Wieruszowie- Urszula Kołodziejczyk.

Uczymy się intensywnie języka angielskiego

W ostatnim tygodniu listopada uczniowie pod opieką p.Aleksandry Furman, rozmawiali z uczniami jednej ze szkół we Francji. 

42.Ogólnopolska Olimpiada Języka Niemieckiego

W dniu 09.listopada 2018 uczniowie naszej szkoły: Patrycja Kucharska z kl.3B, Daria Klatka z kl. 2C, Piotr Rudnik z kl.3B wzięli udział w szkolnym etapie Ogólnopolskiej Olimpiady Języka Niemieckiego, która to olimpiada jest od wielu lat tradycją naszej szkoły, bo pozwala zmierzyć się z uczniami z całej Polski, w zakresie umiejętności językowych.

Czytaj dalej..

W czasach, gdy każdy absolwent liceum włada językiem angielskim, znajomość drugiego czy trzeciego języka jest często kartą przetargową w batalii o dobre stanowiska pracy. Stąd chcemy naszych uczniów przygotować nie tylko do matury i studiów, lecz wspieramy ich- jako nauczyciele -by mogli być konkurencyjni na rynku pracy.
Cieszymy się, że talenty w zakresie języka niemieckiego z Powiatu Wieruszowskiego bez kompleksów mogą konkurować z rówieśnikami z całej Polski.
Przypomnijmy, że w roku ubiegłym uczeń Piotr Rudnik po etapie okręgowym pisemnym i ustnym zajął siódme miejsce w okręgu łódzkim, gdzie przyszło mu zmierzyć się z uczniami szkół ponadpodstawowych województwa łódzkiego, uczęszczającymi do klas dwujęzycznych z wykładowym językiem niemieckim, lub do liceów po patronatem Wydziału Filologii Germańskiej Uniwersytetu Łódzkiego.
„Każdy sukces uskrzydla, każda porażka mobilizuje” - z tym przekonaniem czekamy na wyniki i życzymy powodzenia!

opracowała:
opiekun OJN w LO im M. Kopernika w Wieruszowie mgr Teodora Ziemba

Dobroć w zasięgu ręki

Młodzież Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie przystąpiła do ogólnopolskiej akcji "Szlachetna Paczka". Jest to znane nam doskonale, wspaniałe przedsięwzięcie, którego w tym roku podjęli się m.in. wolontariusze naszej szkoły.

Czytaj dalej..

             Chętni uczniowie, zanim zostali wdrożeni do akcji, wzięli udział w niezbędnym przeszkoleniu. Po nim odwiedzili rodziny z powiatu wieruszowskiego, co było czasochłonnne, ale i konieczne do stworzenia bazy danych o potrzebujących z terenu powiatu wieruszowskiego.

            Spośród podanych w bazie rodzin nasza szkoła zadeklarowała swą pomoc rodzinom o kodzie: LDZ-2800-595830 i LDZ-2800-591512. Przy współpracy ze sponsorami i rodzicami uczniów postaramy się jak najlepiej pomóc wybranym przez nas potrzebującym. Ze strony osób nas wspierających liczymy na otwarte serce, zrozumienie i pomoc w przebiegu całej akcji.

            Instytucje i osoby indywidualne również zachęcamy do włączenia się w tworzenie paczek. Stwórzmy w powiecie wieruszowskim wspaniały klimat dobroci.

Maria Jakubczyk

-Opiekun szkolnego wolontariatu i Samorządu Uczniowskiego

Promowanie idei Honorowego Krwiodawstwa

22 listopada młodzież naszej szkoły miała okazję spotkać się z pracownikami Punktu Pobierania Krwi z siedzibą w Wieluniu. Spotkanie zostało zorganizowane w ramach Dni Honorowego Krwiodawstwa.  

Czytaj dalej..

Uczniowie i nauczyciele mieli okazję wysłuchać wykładu na temat idei Honorowego Oddawania Krwi oraz uzyskać odpowiedzi na podstawowe pytania: dlaczego warto oddawać krew, kto może zostać krwiodawcą, jak są zasady i sposoby pobierania krwi oraz jakie uprawnienia mają krwiodawcy. Po spotkaniu młodzież mogła indywidualnie porozmawiać z naszymi gośćmi i uzyskać wyczerpujące odpowiedzi na dodatkowe pytania.

Samorząd Uczniowski zaplanował swoją pracę

Samorząd Uczniowski wraz z Opiekunem- p.Marią Jakubczyk, przedstawiają plan pracy na rok szkolny 2018/2019. Plan ten znajdziecie również w zakładce "Społeczność- Samorząd Uczniowski". Naszym szkolnym przedstawicielom życzymy powodzenia w realizacji swoich działań i wielu sukcesów!

Plan pracy na rok szkolny 2018/2019

Wrzesień

  1. Uroczyste rozpoczęcie Roku Szkolnego
  2. Kiermasz podręczników
  3. Przygotowanie wyborów do Samorządu Szkolnego

     - opracowanie kryteriów wyboru kandydata do Samorządu

     - regulamin Samorządu Uczniowskiego

     - kampania wyborcza dla kandydatów do Samorządu

 Październik

  1. Przeprowadzenie wyborów do Samorządu Uczniowskiego.

     Ogłoszenie wyników

    2.Udział w przygotowaniu Dnia Edukacji Narodowej

 Listopad

  1. Pamiętamy o zmarłych nauczycielach, absolwentach oraz poległych podczas II wojny światowej – zapalenie zniczy
  2. Święto Niepodległości – wykonanie 4  zwrotek „Mazurka Dąbrowskiego

Udział w uroczystościach lokalnych, poczet sztandarowy-Sokolniki 11.11.2018 (niedziela)

   3.Tradycje andrzejkowe: wystawa, symbole- rysunki, obrzędy pogańskie

 Grudzień

  1.   Mikołajki w szkole.  Dekoracja choinki szkolnej.
  2.   Wigilie klasowe, wigilia-jasełka szkolne(współczesne)
  3.   Konkursy świąteczne, kolędowanie, kiermasz Bożonarodzeniowy
  4.   Szlachetna Paczka

 Styczeń

  1.  Udział w Wielkiej Orkiestrze Świątecznej Pomocy-kwestowanie p. Kania

„Mam talent” – promocja umiejętności przed feriami: sportowe, manualne, wokalno - muzyczne, artystyczne, itp.

 Luty

  1.  Życzenia Walentynkowe

 Marzec

  1.   Dzień Licealisty – Dzień Otwartych Drzwi
  2.   Udział w targach edukacyjnych
  3.   Pierwszy Dzień Wiosny – Dzień Samorządności

 Kwiecień

  1.   Uroczyste pożegnanie klas III – podziękowania , upominki
  2.   Współudział w Dniach Pamięci o Ofiarach  Zbrodni Katyńskiej

 Maj

  1.  Udział w uroczystości Święta Konstytucji 3 Maja

-  udział w uroczystościach lokalnych – poczet sztandarowy

 Czerwiec

  1.   Forum Młodych- warsztaty dla każdego np. wokalne – artystyczne,  

       dziennikarsko – filmowe, ratownictwo medyczne

    2.  Uroczyste zakończenie roku szkolnego 2018/2019

 INNE

  1. Numerek niepytany
  2. Szczęśliwa 13 – przebieranie (dresy, piżama, szlafrok…)
  3. Promocja działań – tablica w świetlicy szkolnej

Pierwsze zmagania maturalne

Pierwszy dzień matury próbnej z Operonem za nami. Nasi trzecioklasiści, począwszy od dziś (20.listopada)- aż do piątku, będą się zmagać z próbnymi zadaniami maturalnymi z następujących przedmiotów: języka polskiego, matematyki, języków obcych oraz wybranych przedmiotów dodatkowych. 
Trzymamy kciuki za jak najlepsze wyniki!

"Kopernik" dla Niepodległej

W sierpniu b.r. Minister Edukacji Narodowej Anna Zalewska ogłosiła rok szkolny 2018/2019 "Rokiem Niepodległej". W związku z tym społeczność Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie, jeszcze przed uroczystymi obchodami Święta Niepodległości, podjęła wiele działań mających na celu uczczenie tego wydarzenia.

Czytaj dalej..

W szkole zorganizowaliśmy wydarzenia i konkursy, dzięki którym nasi uczniowie mieli okazję nie tylko zgłębić historię Polski, ale również wykazać się swoimi umiejętnościami literackimi i fotograficznymi. Uczniów "Kopernika" włączono m.in. do współtworzenia wystawy "Project 100" oraz przygotowano dla nich konkursy: literacko-fotograficzny "Współczesny patriotyzm" i historyczny "Twarze Niepodległej". 
W konkursie literacko-fotograficznym młodzież LO mogła się wypowiedzieć na temat współczesnych przejawów patriotyzmu Polaków oraz utrwalić sytuacje z nim związane w formie fotografii. 
Zwycięzcami konkursu w części literackiej zostali:
1.miejsce- Zofia Kania z kl.2B
2.miejsce- Katarzyna Górecka z kl.3B
3.miejsce- Agnieszka Psipsińska z kl.3B.
Zwycięzcami konkursu w kategorii fotograficznej zostali:
1.miejsce- Jakub Korek z kl.2B
2.miejsce- Julia Kubiś z kl.1A
3.miejsce- Wiktoria Mizerka z kl.2B
Nagrodzone prace można było obejrzeć na specjalnie zorganizowanej w związku z tym wystawie. 
W celu pogłębienia wiedzy o bohaterach i zasłużonych działaczach ostatnich stu lat niepodległości naszego kraju zorganizowano również konkurs "Twarze Niepodległej". Konkurs miał formę testu wyboru z jednym pytaniem otwartym i można w nim było zdobyć maksymalnie 46 punktów.
Zwycięzcami tej rywalizacji zostali:
1.miejsce- Zuzanna Rodwald z kl.2C (43 pkt.)
2.miejsce- Jakub Kubiak z kl.3B (38 pkt.)
3.miejsce- Marlena Misiek z kl.1B (35 pkt.)
Pozostali uczestnicy konkursu zdobyli następująco: Patrycja Moska z kl.2C (33 pkt.), Kamila Mora z kl.2C (30 pkt.), Karolina Mleczko z kl.3B (29 pkt.), Olimpia Rosińska z kl.1B i Małgorzata Winkowska z kl.2A (po 28pkt.), Sonia Wiejalis z kl.3B (27 pkt.) i Sandra Strzelczyk z kl.2C (26,5 pkt.).
Powyższe konkursy koordynowali: p.Maria Woźniak, p.Magdalena Cicha Blewąska, p.Andżelika Kretowicz oraz wychowawcy poszczególnych klas.
Tuż przed uroczystą szkolną akademią z okazji Święta Niepodległości otwarto również wystawę pt."Project 100" czyli "100 fotografii mieszkańców, słynnych obiektów i zjawisk powiatu wieruszowskiego na 100-lecie Niepodległości Polski". Koordynatorem całego projektu była p.Urszula Kania a nagrody otrzymali:
1.miejsce- Michał Pietrzak i Miłosz Pazek (oboje z kl.1B)
2.miejsce: Julia Olszowiak z kl.2A, Artur Woś z kl.1A 
3.miejsce: Wiktoria Bacińska, Maciej Puchalski z kl.1A oraz Kamil Żółtowski z kl.2B.
Gratulujemy wszystkim zwycięzcom i uczestnikom- nie tylko wyników, ale przede wszystkim wzorowej postawy, którą śmiało możemy nazwać współczesnym patriotyzmem. Wasza wiedza i spostrzeżenia literacko-fotograficzne nie tylko wyróżniły wieruszowskie LO, ale przede wszystkim sprawiły, że tegoroczne szkolne obchody 100 lat Niepodległości naszego kraju na długo zapadną nam w pamięć.
A ponieważ cały rok szkolny 2018/2019 jest "Rokiem Niepodległej" zapowiadamy, że to nie koniec naszych kreatywnych działań. Kolejne z pewnością na bieżąco będziemy relacjonować.

Oprac.A.Kretowicz

Dlaczego oceniamy?

Koło pisarskie "Copernicus" prezentuje nowy cykl artykułów pod tytułem "Kilka uwag o...". Część pierwsza to refleksje uczennicy o funkcjonowaniu w środowisku szkolnym..

Dlaczego oceniamy?

Szkoła to przykład miejsca, w którym jesteśmy poddawani ciągłemu procesowi oceniania. Pozornie nie mam tu na myśli stopni, lecz wystawiania nas na opinie innych.
Przychodząc do nowej szkoły lub klasy, zazwyczaj spotykamy nieznane namdotąd osoby. Często już na samym początku popełniamy błąd i wyrabiamy sobie o nich wstępną opinię na podstawie wyglądu, zachowania lub kilku wypowiedzianych zdań, tym samym tworząc ich obraz na ogół niezgodny z rzeczywistością. Najczęściej poprzez pochopną ocenę nabieramy pewnego rodzaju dystansu i zamykamy się na chęć zawiązania jakiś bliższych relacji. Niestety pierwsze wrażenie odgrywa tutaj kluczową rolę, ale czy to oznacza, że już na wstępie jesteśmy przegrani ? Na własnym przykładzie mogę stwierdzić, że da się przełamać barierę pierwszego wrażenia. Nie raz usłyszałam od swoich przyjaciół i znajomych słowa, które świadczyłyby o tym, iż na samym początku naszej znajomości nie przepadały za mną, natomiast po bliższym poznaniu nagle zmieniły o mnie zdanie. Wielokrotnie próbowałam dowiedzieć się co, w głównej mierze przyczyniło się do tego, że nabrali do mnie dystansu, jednakże oni nigdy jednoznacznie nie byli w stanie tego stwierdzić. Od tamtej pory zaczęłam zastanawiać się, dlaczego oceniamy innych i jak bardzo jesteśmy w stanie się pomylić ?
W obecnych czasach ocenianie stało się jakby nieodłączną cechą społeczeństwa. W erze internetu i mediów społecznościowych nie potrafimy inaczej funkcjonować. Cały czas stwierdzamy, czy coś nam się podoba, czy nie. Nic więc dziwnego, że oprócz oceniania np. ubrań, biżuterii, samochodów, naszej opinii poddawani są też ludzie.
Chyba każdy z nas choć raz w życiu osądził drugiego człowieka tylko i wyłącznie za sprawą usłyszanych od znajomych opinii na jego temat. I choć jest to najszybszy i najłatwiejszy sposób „poznania” kogoś, to zazwyczaj bywa on najmniej trafny. Wynika to z tego, iż zazwyczaj opinia, jaką słyszymy nie jest obiektywna, a przez naszego informatora często przemawiają emocje. To sprawia, iż niestety często nastawiamy się negatywnie na obcego nam człowieka, nie zauważając żadnych pozytywnych cech tej osoby.
A więc jak sprawić, żeby ludzie pochopnie nie oceniali ? Moim zdaniem pracę nad polepszeniem naszego społeczeństwa, powinniśmy zacząć najpierw od samych siebie. Niestety, ale ten temat dotyczy każdego z nas. Zamiast słuchać ocen innych, powinniśmy sami najpierw poznać drugiego człowieka i wyrobić sobie o nim własną opinię."
-autorka anonimowa

Drugie spotkanie w bibliotece

Chłodne i deszczowe jesienne wieczory, wbrew pozorom, nie muszą należeć do nieprzyjemnych. Obecna aura jest idealna na spędzanie czasu przy gorącej herbacie i... książce. 

Czytaj dalej..

Dodatkowo polecane przez kolejnych gości szkolnej telewizji LOWier TV i Miejsko- Gminnej Biblioteki Publicznej w Wieruszowie lektury, z pewnością niejednego widza "rozgrzeją" afrykańskim upałem i gwarantowanym "dreszczykiem emocji".
Zachęcamy do obejrzenia drugiego odcinka LOWier TV z cyklu: "Spotkajmy się w bibliotece"! O swoich ulubionych książkach tym razem opowiadają: Bogusław Kurzyński- Dyrektor Wieruszowskiego Domu Kultury i Laura Michalak- tegoroczna absolwentka Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie.

Ćwiczenia przeciwpożarowe

13 listopada odbył się w LO próbny alarm przeciwpożarowy i ewakuacja. Była to okazja nie tylko do wspólnych ćwiczeń, ale również do podziwiania profesjonalizmu strażaków z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Widoki z dołu na nowoczesny wóz z drabiną były intrygujące...ale z góry- na cały Wieruszów (a zwłaszcza na odnowione wieże kościoła ojców Paulinów) niepowtarzalne! 

Licencje Microsoft Office dla uczniów i nauczycieli naszego LICEUM!

W wyniku nawiązania współpracy p. mgr Artura Przybylskiego z Microsoft, szkoła otrzymała licencje na pakiet Office. Każdy uczeń i nauczyciel otrzyma własną licencję i będzie mógł korzystać z pakietu Office zarówno w domu jak i w szkole. Nie będzie już potrzeby przynoszenia prezentacji i innych dokumentów na niekompatybilnych nośnikach! Po licencję należy zgłaszać się bezpośrednio do administratora MS Office w szkole p. A. Przybylskiego. 

Uczciliśmy 100 lat Niepodległości Polski

Rok szkolny 2018/2019 został ogłoszony Rokiem Niepodległej, dlatego społeczność Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie podjęła wiele działań, aby uczcić 100 lat niepodległości. Zanim odbyła się tradycyjna, uroczysta akademia upamiętniająca rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, w szkole zorganizowaliśmy wydarzenia i konkursy, mające na celu nie tylko uczczenie tej ważnej rocznicy, ale również uświadomienie licealistów, w jak niepowtarzalnych uroczystościach mają okazję uczestniczyć. 

Czytaj dalej..

            Uczniów LO włączono m.in. do współtworzenia wystawy "Project 100" oraz zorganizowano dla nich konkursy: literacko-fotograficzny "Współczesny patriotyzm" i historyczny "Twarze Niepodległej".           

            Jednym z najważniejszych działań podjętych przez nauczycieli i uczniów "Kopernika" było włączenie się w ogólnopolską akcję „Rekord dla Niepodległej” mającą na celu wspólne odśpiewanie Mazurka Dąbrowskiego 9 listopada- o godz.11.11.  Hymn Polski scalający Polaków od pokoleń był wymownym sygnałem do rozpoczęcia głównych uroczystości na sali gimnastycznej.

            11 listopada 1918 r. nastąpiło zakończenie I wojny światowej. Dzień ten został uznany przez Polaków za dzień odzyskania niepodległości po 123 latach niewoli. Żyjemy w wolnym, demokratycznym kraju i często nie dostrzegamy powagi słowa wolność. Dlatego 9 listopada, podczas szkolnego świętowania 100 lat niepodległości, przypomnieliśmy wydarzenia nie tylko tamtego, konkretnego roku, ale również wielu innych lat, podczas których byliśmy zmuszeni nieustannie o tę wolność walczyć.

            Wspólne odśpiewanie pieśni upamiętniających dokonania naszych przodków nie tylko sprzed stu lat, ale również na przestrzeni wieków, było pięknym solidarnym akcentem na koniec całej uroczystości. Rozbrzmiewające w murach szkoły pieśni: Rozkwitały pąki białych róż, O mój rozmarynie rozwijaj się, Wojenko, wojenko przypomniały nam wiele tragicznych wydarzeń związanych z odzyskaniem niepodległości i uświadomiły, jak cenny jest czas, w którym obecnie żyjemy.

 

Oprac.Andżelika Kretowicz

Fot.Weronika Matuszek

Już za... MATURA!

Tak, tak w listopadzie odbędzie się Próbna Matura z Operonem, w styczniu  z  Nową Erą, a w maju ta NAJWAŻNIEJSZA. Przygotowując się do  egzaminu dojrzałości stosujemy różne formy i metody zdobywania wiedzy i umiejętności. Jedną z nich jest projektowanie i przeprowadzenie doświadczeń oraz mikroskopowanie.

Czytaj dalej..

Metoda eksperymentowania pozwala na pozyskiwanie i przetwarzanie informacji na różne sposoby i z różnych źródeł. Samodzielna praca ucznia jest podstawą do wnioskowania i analizowania zjawisk. Niewątpliwie daje to uczniom możliwość lepszego zrozumienia, a tym samym ułatwia przyswajanie związanych z nimi treści nauczania. Ta forma pracy z pewnością pozwoli na uzyskanie bardzo dobrych wyników w rozwiązywaniu zadań arkusza maturalnego. Równocześnie stworzy szansę, tak jak w poprzednich latach na osiągnięcie znacznie wyższych wyników maturalnych z biologii niż wyniki notowane w CKE i OKE.
Tematem przeprowadzonych zajęć laboratoryjnych przez uczniów klas IIIa i IIIb było:
1.obserwacja makro- i mikroskopowa pleśniaka białego
2.badanie właściwości enzymów na przykładzie katalazy. 
Już dzisiaj Maturzystom 2018/19 życzymy wytrwałej i owocnej pracy.

Opr. E.Stasik-Żyła

Bądź kreatywny również poza szkołą!

W imieniu Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Wieruszowie zachęcamy do udziału w projekcie, a w imieniu Wieruszowskiego Domu Kultury do dołączenia do grupy rekonstrukcyjnej. Wszystkie niezbędne informacje znajdziecie na poniższych zdjęciach.

Konkurs "Krajobraz Powiatu Wieruszowskiego"

Lubisz malować lub fotografować? Ten konkurs jest dla Ciebie! W imieniu Starostwa Powiatowego oraz Gminnego Ośrodka Kultury w Galewicach zachęcamy wszystkich licealistów do wzięcia udziału w konkursie "Krajobraz Powiatu Wieruszowskiego". Prace zgłaszamy do 20 listopada! 
Poniżej regulamin konkursu.

Regulamin konkursu

Regulamin XIX Konkursu Plastycznego i Fotograficznego
Krajobraz Powiatu Wieruszowskiego Galewice 2018

I. Organizator 
Starostwo Powiatowe w Wieruszowie 
Gminny Ośrodek Kultury w Galewicach

II. Temat konkursu 
Najpiękniejsze zakątki ziemi wieruszowskiej z elementami przyrody i architektury

III. Finansujący, fundatorzy nagród, wyróżnień i dyplomów 
Starostwo Powiatowe w Wieruszowie 
Gminny Ośrodek Kultury w Galewicach

IV. Cele konkursu 
Rozwijanie wśród dzieci i młodzieży zainteresowań plastycznych 
Wyzwalanie w najmłodszych inwencji twórczej 
Utrwalanie najciekawszych zakątków ziemi wieruszowskiej 
Stworzenie artystycznie uzdolnionym dzieciom i młodzieży 
możliwości publicznej prezentacji swoich umiejętności plastycznych

V. Zakres przedmiotowy konkursu 
Konkurs adresowany jest do uczniów szkół podstawowych, gimnazjów 
i szkół ponadgimnazjalnych oraz osób dorosłych z terenu powiatu wieruszowskiego. 
Zostanie przeprowadzony w kategoriach: 
- uczniowie klas I-III szkół podstawowych 
- uczniowie klas IV – VII szkół podstawowych 
- uczniowie klas I – III gimnazjów 
- kategoria otwarta 
- fotografia amatorska /bez podziału na kategorie wiekowe/

Konkurs swoim zakresem obejmie prace plastyczne i fotograficzne, tematycznie związane z krajobrazem powiatu wieruszowskiego. 
Technika prac plastycznych – wyłącznie malarstwo i rysunek. 
Format prac plastycznych – A-2, A-3. 
Fotografie w formacie nie mniejszym niż 10x15, do konkursu można zgłosić maksymalnie 3 prace plastyczne, 5 zdjęć.

VI. Warunki uczestnictwa 
-Warunkiem uczestnictwa w konkursie jest przesłanie lub osobiste dostarczenie wykonanych prac na adres: 
Gminny Ośrodek Kultury, 98-405 Galewice, ul. Wieruszowska 8 w nieprzekraczalnym terminie do dnia 20.11.2017 r. 
-Każdą pracę należy na odwrocie zaopatrzyć w następujące dane: 
Imię, nazwisko, klasa lub wiek , nazwa szkoły lub adres zamieszkania

VII. Rozstrzygnięcie konkursu-nagrody 
-Rozstrzygnięcie konkursu, którego dokona powołana komisja, nastąpi w terminie do 30 listopada 2018 r. 
W skład jury wejdą przedstawiciele : 
- Starostwa Powiatowego w Wieruszowie 
- Gminnego Ośrodka Kultury w Galewicach

Dla najlepszych uczestników konkursu przewidziane są 3 nagrody rzeczowe i trzy wyróżnienia w każdej kategorii. O wynikach konkursu i wręczeniu nagród wszyscy uczestnicy zostaną poinformowani pisemnie. Ponadto wyniki konkursu zostaną ogłoszone na stronie internetowej gminy Galewice oraz podane do publicznej wiadomości w lokalnej prasie.

VIII. Ostateczna interpretacja postanowień niniejszego regulaminu należy do organizatora i komisji konkursowej. Prosimy o samodzielne wykonywanie prac. Nadesłane na konkurs prace nie podlegają zwrotowi.

SERDECZNIE ZAPRASZAMY DO UDZIAŁU W KONKURSIE!

Szkolny Konkurs Literacko – Fotograficzny „Współczesny patriotyzm”

Zachęcamy młodzież LO im. M. Kopernika do uczestnictwa w Konkursie, w którym możesz wypowiedzieć się na temat współczesnych przejawów patriotyzmu Polaków lub utrwalić sytuacje z nim związane w formie fotografii.

Rozejrzyj się wokół i zaprezentuj swoje spostrzeżenia!

Wykorzystaj okazję, aby włączyć się w obchody 100-lecia odzyskania niepodległości Polski!

Zapoznaj się z regulaminem Konkursu i przygotuj pracę pisemną (od 50 do 100 słów) lub pracę fotograficzną (w formacie A4).

Prace można składać u nauczycieli języka polskiego do 26 października 2018 r. (piątek).

Dodatkowych informacji udzielają organizatorzy Konkursu – nauczyciele j. polskiego w LO im.

M. Kopernika w Wieruszowie.

Lekcje o Polsce w języku angielskim

LO od dłuższego czasu przygotowuje się na świętowanie 100-nej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. I to nie tylko na lekcjach języka polskiego i historii, ale również na zajęciach języka angielskiego.
6.listopada odbyła się krótka lekcja historii z okazji zbliżającego się Dnia Niepodległości. Przypomnieliśmy najważniejsze wydarzenia,daty i osobowości związane z tym świętem. Oczywiście wszystko w języku angielskim.

Pobijmy rekord dla Niepodległej!

Przypominamy o ogólnopolskiej akcji „Rekord dla Niepodległej”. Razem z MEN i Radą Dzieci i Młodzieży zapraszamy do wspólnego śpiewania Hymnu Narodowego.
9. listopada 2018, w piątek, o godz. 11.11 w uroczysty sposób zaśpiewamy cztery zwrotki „Mazurka Dąbrowskiego”. Wydarzenie to będzie częścią naszej szkolnej uroczystości z okazji 100. rocznicy odzyskania niepodległości. 

Odbył się szkolny konkurs

Szkolny konkurs "Twarze Niepodległej" już za nami. Wzięło w nim udział dziesięć osób, za których wyniki trzymamy kciuki. Ogłoszenie zwycięzców i ich nagrodzenie odbędzie się podczas uroczystej akademii z okazji Święta Niepodległości (9 listopada).

Konkurs "Twarze Niepodległej"

Wszystkich uczniów naszej szkoły zachęcamy do udziału w konkursie z okazji obchodów 100-lecia niepodległości w naszej szkole. Poniższy regulamin konkursu znajdziecie również na szkolnych korytarzach. Konkurs jest jednoetapowy. Odbędzie się w naszej szkole 6 listopada (we wtorek)- na czwartej godzinie lekcyjnej w sali nr 17.

 Konkurs będzie miał formę testu wyboru, po którego rozwiązaniu zostaną wyłonieni zwycięzcy. Chętnych do udziału w konkursie prosimy o zgłaszanie się do Pani Andżeliki Kretowicz lub Pani Marii Woźniak.

Regulamin konkursu

1.Organizatorem konkursu jest Liceum Ogólnokształcące im.Mikołaja Kopernika w Wieruszowie. Konkurs jest przeznaczony dla uczniów LO w Wieruszowie.

2.Cele konkursu:
-upamiętnienie 100.rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości
-pogłębianie wiedzy i kształtowanie zainteresowań historią Ojczyzny, jej bohaterami i zasłużonymi działaczami ostatnich stu lat 
-zwrócenie uwagi młodzieży na konieczność zachowania pamięci o przeszłości
-wzmacnianie poczucia tożsamości narodowej
-kształtowanie postaw patriotyzmu, tolerancji oraz szacunku wobec przeszłości
-rozwijanie umiejętności wyszukiwania i korzystania z informacji zawartych w różnych źródłach
-zachęcenie do samodzielnego badania źródeł historycznych

3. Tematyka konkursu:
"Twarze Niepodległej" czyli znajomość poniższych postaci
(wskazanych przez współorganizatorów Święta Niepodległości w naszej szkole)

a) artyści (pisarze i malarze) 
1. Magdalena Abakanowicz
2. Zbigniew Herbert
3. Gustaw Herling-Grudziński
4. Wojciech Kossak
5. Czesław Miłosz
6. Krzysztof Penderecki
7. Władysław Stanisław Reymont
8. Tadeusz Różewicz
9. Wisława Szymborska
10. Witkacy

b) ludzie kina (aktorzy, reżyserzy)
1. Eugeniusz Bodo
2. Adolf Dymsza
3. Katarzyna Figura
4. Agnieszka Holland
5. Gustaw Holoubek
6. Krystyna Janda
7. Andrzej Łapicki
8. Pola Negri
9. Daniel Olbrychski 
10. Franciszek Pieczka
11. Wojciech Smarzowski
12. Andrzej Wajda
13. Wojciech Zanussi
14. Wiktor Zborowski

c) politycy i inni:
1. Władysław Anders
2. Władysław Bartoszewski
3. Roman Dmowski
4. Marek Edelman
5. Władysław Grabski
6. Stefan Grot-Rowecki
7. Jan Karski
8. Wojciech Korfanty 
9. Jerzy Kukuczka
10. Tadeusz Mazowiecki
11. Stanisław Mikołajczyk
12. Jan Nowak-Jeziorański
13. Leopold Okulicki
14. Ignacy Jan Paderewski
15. Witold Pilecki
16. Józef Piłsudski
17. Wanda Rutkiewicz
18. Edward Rydz-Śmigły
19. Irena Sendlerowa
20. mjr Henryk Sucharski
21. Władysław Sikorski
22. Lech Wałęsa 
23. Wincenty Witos
24. Karol Wojtyła
25. Stefan Wyszyński
26. Stanisław Wigura i Franciszek Żwirko

d) ludzie nauki:
1. Stefan Banach
2. Grzegorz Bryll
3. Maria Curie-Skłodowska
4. Enigma (trzech matematyków)
5. Mikołaj Kopernik
6. Stanisław Mazur
7. Karol Olszewski
8. Helena Rasiowa
9. Marian Smoluchowski
10. Stanisław Ulam
11. Zygmunt Wróblewski

e) sportowcy 
1. Zbigniew Boniek
2. Wojciech Fortuna
3. Kazimierz Górski
4. Władysław Komar
5. Halina Konopacka
6. Robert Korzeniowski
7. Władysław Kozakiewicz
8. Janusz Kusociński 
9. Adam Małysz
10. Robert Lewandowski
11. Jerzy Pawłowski
12. Artur Partyka
13. Irena Szewińska

4.Test konkursowy będzie obejmował wymienione postaci, których charakterystyka zostanie opublikowana w najbliższym czasie na profilu szkoły na facebook'u oraz wywieszona na korytarzach szkolnych (w formie krótkich notatek biograficznych).

5.Konkurs jest jednoetapowy. Odbędzie się w naszej szkole 6.listopada- na czwartej godzinie lekcyjnej w sali nr17.

6. Każdy uczestnik konkursu otrzyma do wypełnienia test wiedzy. Test będzie się składał z pytań jednokrotnego wyboru (ok.40) oraz jednego pytania otwartego. Za każdą prawidłową odpowiedź przyznany zostanie 1 punkt. Wygra ten uczestnik, który otrzyma najwyższą liczbę punktów.

Czas zadumy i wspomnień- o nauczycielach, uczniach i lokalnych bohaterach

Coroczne odwiedzanie grobów nauczycieli i absolwentów wieruszowskiego LO przez uczniów i nauczycieli naszej szkoły to tradycja, o której pamiętaliśmy również teraz.

Czytaj dalej..

Wczoraj Samorząd Szkolny, przedstawiciele samorządów klasowych oraz wielu innych uczniów "Kopernika"- pod opieką p.Marii Woźniak, p.Marii Jakubczyk i Dyrektora Włodzimierza Matyji zapalili znicze m.in. na grobach nauczycieli i pracowników LO: Kazimierza Ziętary (nauczyciela geografii i wieloletniego dyrektora LO), Stanisława Mizerki (nauczyciela języka niemieckiego), Mieczysława Pietrzykowskiego (nauczyciela matematyki), Bronisława Wachnika (dyrektora LO), Elżbiety Franiak (nauczycielki matematyki i fizyki), Henryki Badeńskiej (nauczycielki języka polskiego), Marianny Nikodem (nauczycielki języka rosyjskiego), Teresy Nowaczyk (nauczycielki plastyki), Danieli Matyji (nauczycielki biologii), Leokadii Głowackiej (wieloletniej sekretarki), Danuty Mrugały (nauczycielki muzyki), Mariana Kręca (pracownika administracji) oraz na grobie Zbigniewa Owczarskiego (nauczyciela wychowania fizycznego)

Zapaliliśmy również znicze na grobach naszych absolwentów: Piotra Balińskiego, Pawła Juszczaka, Mariusza Dymały, Krzysztofa Bezena oraz na Grobie Nieznanego Żołnierza, przy pomniku upamiętniającym mord w Katyniu, na grobie księdza Szczepana Walkowskiego, Tadeusza Olbrycha (wieloletniego więźnia obozów hitlerowskich) oraz Wojciecha Hoffmana- powstańca styczniowego. Znicz zapalony w imieniu społeczności szkolnej wieruszowskiego LO pojawił się również na grobie pani Alicji Zygarowskiej (dyrektorce LO)- pochowanej na cmentarzu przy kościele św.Rocha w Wieruszowie.

W Dniu Wszystkich Świętych wspominamy również tych, którzy spoczywają na innych cmentarzach: Józefie Ignasiaku (dyrektorze LO), Marianie Polońskim (nauczycielu języka polskiego, kierowniku internatu) oraz wielu innych.

Oprac.A.Kretowicz

Fot.Karolina Mleczko

"Twarze Niepodległej"- biogramy postaci ujętych w konkursie

Przedstawiamy Polaków, których postanowiliśmy wyróżnić w związku z obchodami Święta Niepodległości w wieruszowskim LO. W najbliższym czasie tutaj oraz na profilu ZSO na facebook'u opublikujemy biogramy łącznie 76 postaci wybranych przez uczniów i nauczycieli, ale oczywiście ze świadomością, że zasłużonych Polaków w ciągu stu ostatnich lat naszego kraju było znacznie więcej. 76 postaci to liczba ujęta w szkolnym konkursie "Twarze Niepodległej", którą traktujemy symbolicznie, ponieważ opracowaną listę polskich polityków, dowódców, ludzi nauki, artystów, ludzi kina i sportowców uznajemy zdecydowanie za wciąż "otwartą".

Cz.1: politycy, dowódcy i inni zasłużeni Polacy

WŁADYSŁAW ANDERS
Urodził się 11 sierpnia 1892 r. w Błoniu koło Kutna w rodzinie ziemiańskiej. Ukończył gimnazjum i szkołę średnią w Warszawie. W wieku 18 lat otrzymał powołanie do armii rosyjskiej, był słuchaczem kawaleryjskiej szkoły oficerów rezerwy. Później studiował na politechnice w Rydze.
Po wybuchu powstania wielkopolskiego w grudniu 1918 r. został szefem sztabu Armii Wielkopolskiej. Za męstwo wykazane w czasie wojny z bolszewikami otrzymał z rąk marszałka Józefa Piłsudskiego krzyż Virtuti Militari. W 1925 r. był szefem polskiej drużyny jeździeckiej, która w Nicei zdobyła Puchar Narodów. W 1934 roku płk Władysław Anders został mianowany generałem. 
W 1937 roku został dowódcą Nowogródzkiej Brygady Kawalerii, z którą wyruszył na wojnę 1939 r. Po agresji sowieckiej 17 września 1939 r. jednostki Andersa podjęły walkę z Armią Czerwoną, przebijając się na południe. Ranny dwukrotnie generał Anders dostał się do niewoli 29 września w rejonie Sambora k. Lwowa. W lutym 1940 r. został przewieziony do Moskwy do centralnego więzienia NKWD na Łubiance oraz na Butyrkach, gdzie poddawano go torturom. 
Po ataku 22 czerwca 1941 roku III Rzeszy na Związek Sowiecki, 30 lipca 1941 roku podpisano układ Sikorski-Majski, na mocy którego uwolniono tysiące Polaków z sowieckich łagrów i więzień aby utworzyć polskie wojsko. Organizacją armii zajął się gen. Władysław Anders. Sowieci obniżali przydziały żywnościowe, dlatego podjęta została decyzja o ewakuacji armii na wschód. Do listopada 1942 r. wysłano do Iranu ponad 115 tys. osób, w tym około 78,5 tys. żołnierzy oraz 37 tys. cywilów. Generał wyjechał w sierpniu 1942 r. W Iranie organizował II Korpus Polski. Polacy przenieśli się później do Iraku i Palestyny, gdzie odbyli przeszkolenie. Najbardziej spektakularnym sukcesem armii Andersa było zdobycie w maju 1944 r. twierdzy Monte Cassino, broniącej dostępu do centralnej części Półwyspu Apenińskiego. 
Po dostaniu się do niemieckiej niewoli Wodza Naczelnego gen. Tadeusza Komorowskiego "Bora", gen. Władysław Anders otrzymał nominację na pełniącego obowiązki Wodza Naczelnego. Po zakończeniu działań wojennych generał pozostał na emigracji. W 1946 r. władze komunistyczne pozbawiły go i wielu innych polskich oficerów polskiego obywatelstwa. 
Gen. Władysław Anders zmarł 12 maja 1970 r. Pochowano go we Włoszech, na Polskim Cmentarzu Wojennym pod Monte Cassino. Po upadku w Polsce komunizmu imię generała Władysława Andersa otrzymały liczne ulice, place, szkoły czy jednostki Wojska Polskiego.

WŁADYSŁAW BARTOSZEWSKI
Władysław Bartoszewski urodził się 19 lutego 1922 roku w Warszawie. W 1937 roku ukończył stołeczne Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki. Skończył Liceum Humanistyczne, maturę zdawał w roku 1939.
Jesienią 1940 roku został ujęty w łapance. Trafił do obozu koncentracyjnego Auschwitz – Birkenau. 8 kwietnia 1941 roku, dzięki pomocy Polskiego Czerwonego Krzyża, został zwolniony. Kiedy odzyskał wolność włączył się działalność konspiracyjną. Podjął współpracę ze Związkiem Walki Zbrojnej, Frontem Odrodzenia Polski a następnie w sierpniu 1942 roku – z Armią Krajową. Jako żołnierz AK przyjął pseudonim „Teofil”. Jesienią 1942 roku postanowił zaangażować się w działanie w Radzie Pomocy Żydom „Żegota”. Był uczestnikiem Powstania Warszawskiego.
W latach 1941-1944 studiował polonistykę na zakonspirowanym, tajnym Wydziale Humanistycznym pod skrzydłami Uniwersytetu Warszawskiego. Represjonowany w latach stalinizmu, miał kłopoty z ukończeniem studiów. W 1949 roku został aresztowany i osadzony w więzieniu na pięć lat. Gdy odzyskał wolność poświęcił się działalności publicystycznej.
W dwóch okresach: 1973–1982 oraz 1984–1985, będąc tzw. starszym wykładowcą, prowadził wykłady z historii nowożytnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1981 roku, po wprowadzeniu stanu wojennego, został internowany przez władze komunistyczne.
Po upadku komunizmu, w latach 1990 – 1995 był ambasadorem RP w Austrii. Dwa razy był też ministrem spraw zagranicznych. Za wybitne zasługi dla kraju odznaczony w 1995 roku Orderem Orła Białego. Zmarł w dniu 24 kwietnia 2015 roku w Warszawie.
Władysław Bartoszewski zostawił po sobie około 40 książek swojego autorstwa, a także blisko 1500 artykułów.

ROMAN DMOWSKI
Ideowy przywódca ruchu narodowego, był wybitnym dyplomatą i mężem stanu. Przewodniczył Komitetowi Narodowemu Polskiemu, który powstał w 1917 roku w Lozannie. Reprezentował Polskę na obradach konferencji pokojowej w Paryżu, którą zwołano po zakończeniu I wojny światowej. W czerwcu 1919 roku, obok Ignacego Jana Paderewskiego, złożył podpis na traktacie wersalskim.
W niepodległej Polsce Dmowski zasiadał w Sejmie jako poseł, był też ministrem spraw zagranicznych. Przede wszystkim przewodził jednak Narodowej Demokracji. Chciał Polski wielkiej, ale jednolitej narodowo i religijnie. Jego idee nie doczekały się realizacji, ale wciąż odwołują się do nich środowiska narodowe.

MAREK EDELMAN
Marek Edelman urodził się w styczniu 1919 roku w Homlu (na Białorusi) w rodzinie żydowskiej ( w jego biografii często pojawia się inna data urodzenia - 1 stycznia 1922 w Warszawie - po drugiej wojnie światowej Edelman podawał tę właśnie drugą datę, by uniknąć repatriacji na teren ZSRR). W rzeczywistości na początku lat 20-tych wraz z rodziną przeprowadził sie do Warszawy. Rodzice - Cecylia Edelman działała w kobiecym odłamie żydowskiej organizacji Bund – Jidisze Arbeter Froj. Tata, Natan Feliks, związany był z eserowcami (nielegalną partią w Rosji, która postulowała demokratyzację Rosji i udział we władzach mas chłopskich).
W okresie II wojny światowej Edelman działał w Bundzie, a w 1942 roku współzakładał Żydowską Organizację Bojową. Bił się w powstaniu w getcie warszawskim, a po śmieci lidera Żydowskiej Organizacji Bojowej był jego przywódcą. Uczestniczył również w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie osiadł w Łodzi, gdzie mieszkał do końca życia.
W PRL-u działał w opozycji demokratycznej. W latach siedemdziesiątych był jednym z sygnatariuszy listu tzw. Listu 101 przeciwko zmianom konstytucji, a konkretnie wpisaniu do ustawy zasadniczej zapisu o przewodniej roli partii i sojuszu z ZSRR (list jest też znany jako List 59, od początkowej listy intelektualistów, którzy go podpisali). W latach 80. działał w podziemnej Solidarności, był w zarządzie łódzkiej organizacji związku. W stanie wojennym był internowany. 
W 1989 roku zaczął działać w Ruchu Obywatelskim Akcja Demokratyczna, potem w tworzonej przez Tadeusza Mazowieckiego Unii Wolności, oraz - po jej rozwiązaniu - w Partii Demokratycznej. Zawsze był sumieniem młodszych kolegów, gdy przemawiał, sala milkła i słuchała.
Jest autorem wielu książek, m.in. "Getto walczy. Udział Bundu w obronie getta warszawskiego", " I była miłość w getcie".

WŁADYSŁAW GRABSKI
Władysław Grabski to polski polityk i historyk, autor reformy walutowej. Był ministrem skarbu i dwukrotnym premierem II RP. Był znany jako działacz społeczny i niepodległościowy, członek Komitetu Narodowego Polskiego oraz Centralnego Komitetu Obywatelskiego Królestwa Polskiego w Rosji. Był ministrem rolnictwa i dóbr koronnych, posłem partii Związku Ludowo-Narodowego. Od 23 czerwca do 24 lipca 1920 i od 19 grudnia 1923 do 14 listopada 1925 był premierem rządu. Ponadto Grabski był rektorem Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. 
Grabski urodził się w rodzinie szlacheckiej, herbu Pomian 7 lipca 1874 roku. Od 1883 do 1892 był uczniem V Gimnazjum Filologicznego w Warszawie. W okresie lat młodzieńczych Grabski był związany z ruchem socjalistycznym.
W latach 1892–1897 studiował na Sorbonie w Paryżu historię i nauki polityczne. Po powrocie do Polski zamieszkał w rodzinnym Borowie. Zajmował się działalnością w zakresie wsi, m.in. założył pod Kutnem rolniczą stację doświadczalną, w Bocheniu pod Łowiczem założył kółko rolnicze oraz pierwszą spółdzielnię mleczarską w Polsce.
W 1920 roku został premierem, podjął reformę rolną i pragnął powołać bank emisyjny. Brał czynny udział w konferencji w Spa w 1920 roku. A w czasie wojny z bolszewikami piastował urząd ministra skarbu. Był twórcą reformy skarbowej, która miała na celu powstanie prywatnego, niezależnego Banku Polskiego. Plan Grabskiego dotyczył wymiany waluty – marki polskiej na złoty. Plan stabilizacyjny doprowadził do zwalczenia kryzysu i hiperinflacji. 
W 1925 roku podał się do dymisji i zajął się pozycją naukową w SGGW. Został rektorem (1926–1928) i założył Instytut Socjologii Wsi. Grabski opublikował w tym czasie prace "Wieś i folwark", "Historia wsi w Polsce". Swój testament polityczny zawarł w pracy "Idea Polski", wydanej w 1935 roku.
Zmarł 1 marca 1938 roku.

STEFAN GROT- ROWECKI
Legendarna postać Polskiego Państwa Podziemnego, jeden z jego głównych architektów. Był pierwszym komendantem Armii Krajowej.
Przez wielu stawiany za wzór patriotyzmu i bezwarunkowej miłości do ojczyzny. Brał udział w I wojnie światowej, służąc w Legionach Polskich. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 
Po klęsce wrześniowej nie złożył broni. Rozpoczął działalność konspiracyjną w Służbie Zwycięstwu Polski, przemianowanej następnie na Związek Walki Zbrojnej. Był jednym z głównych organizatorów AK. W końcu czerwca 1943 roku został aresztowany przez Gestapo w wyniku zdrady. Osadzono go w obozie w Sachsenhausen. Najprawdopodobniej został zamordowany w pierwszych dniach powstania warszawskiego – w sierpniu 1944 roku. Rozkaz zlikwidowania Grota-Roweckiego miał wydać sam Heinrich Himmler.

JAN KARSKI
Jan Karski – urodzony 24 czerwca 1914 r. w Łodzi świadek Holokaustu, emisariusz rządowy. 
Jan Karski studiował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie – prawo i dyplomację. Zdobył pracę w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Po wybuchu II wojny światowej dostał się do niewoli sowieckiej. Udało mu się zbiec z niemieckiego transportu. Przedostał się do Warszawy, gdzie rozpoczął działalność konspiracyjną. 
Pracował głównie jako kurier dla rządu polskiego na uchodźstwie we Francji. Jan Karski został złapany przez słowackie gestapo, jednak niedługo potem odbito go ze szpitala. W 1942 r. Karski w ramach misji powierzonej mu przez Cyryla Ratajskiego dwa razy dostawał się na teren getta warszawskiego. Zdał relację rządowi Wielkiej Brytanii z eksterminacji Żydów w obozach zagłady, przekazał także informacje o funkcjonowaniu Państwa Podziemnego w Polsce. Materiały zdobyte przez Jana Karskiego, mikrofilmy i dokumenty, postanowiono przedstawić rządowi angielskiemu i amerykańskiemu. Nazwano je „Raportem Karskiego”. Mimo wielu prób nikogo w Stanach Zjednoczonych nie zainteresowały rezultaty badań emisariusza. 
Po wojnie związał się z Uniwersytetem Georgetown w Waszyngtonie, wykładał tam stosunki międzynarodowe i teorię komunizmu. Jan Karski zmarł 13 lipca 2000 r. w Waszyngtonie.

WOJCIECH KORFANTY
Wojciech Korfanty urodził się 20 kwietnia 1873 roku w Siemianowicach Śląskich (ówczesna osada pod nazwą Sadzawka). Aktywny i jeden z najwybitniejszych działaczy politycznych na Górnym Śląsku, przywódca narodowy i działacz Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji.
Naukę w szkole ludowej rozpoczął w 1879 roku, a od 1855 kontynuował naukę w katowickim Gimnazjum Królewskim. Ukończył ją eksternistycznie w grudniu 1895. I jeszcze w tym samym roku (1895) rozpoczął edukację na politechnice w Charlottenburgu, by jesienią 1896 roku przenieść się do Wrocławia na Wydział Filozoficzny Królewskiego Uniwersytetu. W maju 1901 roku przeprowadził się do Berlina, gdzie w sierpniu 1901 roku ukończył studia.
Lata 1901- 1908 to członkostwo w Lidze Narodów. Lata 1903-1912 oraz 1918 to dla Korfantego czas, gdy był posłem do Reichstagu oraz Landtagu (1903-1918), gdzie reprezentował Koło Polskie. W 1905 roku Korfanty został redaktorem naczelnym oraz właścicielem pisma „Polak”. 
25 października 1918 roku w Reichstagu głośno żądał przyłączenia do Państwa Polskiego ziem polskich z zaboru pruskiego oraz Górnego Śląska. Ponadto był członkiem Polskiego Towarzystwa Demokratycznego, Naczelnej Rady Ludowej (1818-1919), z Polskim Komisarzem Ludowym na Górnym Śląsku w 1920 roku. Stanął również na czele trzeciego powstania śląskiego, jednak nie widząc szans powodzenia wstrzymał walkę. Śląsk opuścił w 1921 roku. Już w odrodzonej Polsce był posłem na Sejm (w latach 1922-1930), a 14 lipca 1922 roku został premierem. Nigdy jednak nie rozpoczął tworzenia rządu, gdyż 29 lipca na protest Piłsudskiego Komisja Główną Sejmu RP wycofała się z wyznaczenia Korfantego na premiera. Był natomiast wicepremierem w rządzie Witosa od października do grudnia 1923 roku. 
Ostatnie lata swego życia Korfanty zasiadał w Sejmie Śląskim i Senacie RP. Wiosną 1935 roku emigrował do Pragi, a stamtąd do Francji. Do Polski wrócił w kwietniu 1939 roku, jednak został aresztowany i osadzony na Pawiaku. Zwolniony 20 lipca 1939, zmarł w szpitalu w Warszawie 17 sierpnia 1939 roku. Pochowany został w rodzinnym grobowcu w Katowicach.

TADEUSZ MAZOWIECKI
Tadeusz Mazowiecki – urodzony 18 kwietnia 1927 r. w Płocku polski polityk. 
Tadeusz Mazowiecki studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim, studiów jednak nie ukończył. 
W latach 1951-1954 współpracował z redakcją tygodnika „Dziś i Jutro”. Był związany także ze „Słowem Powszechnym”, został redaktorem naczelnym „Wrocławskiego Tygodnika Katolików”, potem także miesięcznika „Więź”. 
Był posłem na Sejm ze strony katolickiego koła Znak, które zaprotestowało wobec okrutnemu poradzeniu sobie z demonstracją w marcu 1968 r. 
Tadeusz Mazowiecki nalegał na powołanie komisji do spraw ustalenia winnych strzelaniu do robotników podczas wydarzeń grudniowych. W latach 70. związany był z opozycją. 
W 1980 r. Mazowiecki został członkiem NSZZ „Solidarność”. Po ogłoszeniu stanu wojennego internowano go, wyszedł na wolność dwa lata później. 
Był doradcą Lecha Wałęsy podczas obrad „okrągłego stołu”. Wałęsa zaproponował mu stanowisko premiera pierwszego po wojnie antykomunistycznego rządu. 
Tadeusz Mazowiecki kandydował w wyborach prezydenckich w 1990 r. Po przegranej zrezygnował z pracy w rządzie. 
W latach 1992-1995 pełnił funkcję specjalnego wysłannika Komisji Praw Człowieka na terenie byłej Jugosławii z ramienia ONZ. Przewodniczył Unii Demokratycznej oraz Unii Wolności.
Tadeusz Mazowiecki zmarł w Warszawie 28 października 2013 roku.

STANISŁAW MIKOŁAJCZYK
Stanisław Mikołajczyk to polski polityk, przywódca Polskiego Stronnictwa Ludowego oraz poseł na Sejm II RP. Po zakończeniu II wojny światowej był posłem do Krajowej Rady Narodowej oraz wicepremierem. Mianowano go ministrem rolnictwa w Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej. 
Mikołajczyk urodził się 18 listopada 1901 roku w Dorsten-Holsterhausen w Westfalii, zaś zmarł 13 grudnia 1966 roku w Waszyngtonie. Uczestniczył w powstaniu w Wielkopolsce oraz w wojnie polsko-boleszewickiej. Był członkiem Polskiego Stronnictwa Ludowego Piast od 1922 roku i członkiem Rady Naczelnej w latach 1930-1931. Mikołajczyk był prezesem Wielkopolskiego Związku Młodzieży Wiejskiej oraz posłem na sejm w okresie 1930-1935.
W kampanii wrześniowej uczestniczył w wojnie obronnej, a po klęsce wyjechał do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. Był wicepremierem w okresie 1940-1943, a od lipca 1943 do listopada 1944 był premierem Rzeczpospolitej Polskiej na Uchodźstwie. 
Podczas rządów w Londynie dążył do uzyskania porozumienia z ZSRR dotyczącego polskiej granicy wschodniej i z PKWN-em. Na wieść o decyzji w sprawie granicy wschodniej na spotkaniu wielkiej trójki w Teheranie złożył dymisję. Kolejnym premierem został Tomasz Arciszewski.
W czerwcu 1945 roku Mikołajczyk uczestniczył w konferencji moskiewskiej w sprawie utworzenia Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Po konferencji w Jałcie przystąpił do TRJN jako minister rolnictwa i wicepremier. Został przywódcą PSL i posłem do KRN. 
W 1947 roku odbyły się wybory parlamentarne, Mikołajczyk przegrał i zagrożony aresztowaniem, uciekł do USA. Do śmierci pozostał poza granicami kraju, został pozbawiony obywatelstwa polskiego przez sejm RP. 
Mikołajczyk zmarł na emigracji w Waszyngtonie. Ciało przywieziono do Polski i pochowano na Cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan w Poznaniu. W 2000 roku został uhonorowany Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

JAN NOWAK-JEZIORAŃSKI
Jan Nowak-Jeziorański – a tak naprawdę Zdzisław Antoni Jeziorański, urodzony w 1914 roku w Berlinie. Publicysta, polityk, pisarz. Wywodził się z rodziny inteligenckiej. Po ukończeniu warszawskiego gimnazjum kontynuował naukę na studiach ekonomicznych w Poznaniu. 
W roku 1939, po wkroczeniu wojsk niemieckich na terytorium Polski, trafił do niewoli, z której uciekł i zaangażował się w pracę konspiracyjną. Należał do Związku Walki Zbrojnej, a także do Armii Krajowej. Był odpowiedzialny za akcje mające na celu dezinformację wroga. 
W 1944 roku przez cały okres powstania warszawskiego, pracował w powstańczym radiu Błyskawica, w którym zajmował się redakcją w języku angielskim. Po zakończeniu powstania dostał się do Londynu. 
W 1952 w Monachium założył rozgłośnię radiową Wolna Europa, którą kierował przez 25 lat. Po tym okresie brał czynny udział w działaniach Kongresu Polonii Amerykańskiej. 
W roku 1995 poparł w wyborach prezydenckich Lecha Wałęsę, a w roku 2000 poparł kandydaturę Andrzeja Olechowskiego. 
W 2002 roku, po 58 latach na emigracji Nowak-Jeziorański wrócił do Polski, i zamieszkał w stolicy. Zmarł 3 lata później w Warszawie.

LEOPOLD OKULICKI
Leopold Okulicki urodził się 12 listopada 1898 r. w Bratucicach koło Bochni. Od 1910 r. kształcił się w gimnazjum w Bochni, gdzie rozpoczął działalność niepodległościową. 
W listopadzie 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Od maja 1919 r. brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za odwagę na froncie został odznaczony Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari i trzykrotnie Krzyżem Walecznych.
W 1939 r. organizował obronę oraz brał bezpośredni udział w walkach o stolicę, za co został odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari. Po kapitulacji Warszawy (27 września 1939 r.) wstąpił do konspiracyjnej Służby Zwycięstwu Polski, którą przemianowano następnie na Związek Walki Zbrojnej. Okulicki sprawował funkcję komendanta łódzkiego okręgu ZWZ, następnie – będąc komendantem ZWZ we Lwowie - organizował konspirację na terenach okupowanych przez ZSRR.
W nocy z 21 na 22 stycznia 1941 r. Okulicki został aresztowany przez NKWD w swoim mieszkaniu. Na mocy amnestii w sierpniu 1941 r. Okulicki opuścił więzienie i wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych organizowanych w ZSRS, w których pełnił funkcję szefa sztabu. W lipcu 1943 r. wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie pracował w londyńskim Sztabie Naczelnego Wodza. Po przedostaniu się do okupowanej Warszawy rozpoczął działalność w strukturach Komendy Głównej AK. 
1 października 1944 r., dzień przed kapitulacją powstania, nowy Naczelny Wódz gen. Tadeusz Bór-Komorowski mianował Okulickiego komendantem głównym AK.
27 marca 1945 r. został podstępnie aresztowany przez NKWD w Pruszkowie. Wraz z Okulickim Sowieci aresztowali 15 innych przywódców Polskiego Państwa Podziemnego. Zatrzymani działacze polskiego podziemia niepodległościowego zostali osądzeni w pokazowym procesie – tzw. „procesie szesnastu” - 21 czerwca 1945 r. przez Kolegium Wojskowym Sądu Najwyższego ZSRR. Okulicki został skazany na 10 lat więzienia.
Gen. Leopold Okulicki zmarł 24 grudnia 1946 r. w Moskwie. Okoliczności jego śmierci nie zostały po dziś dzień wyjaśnione.

IGNACY JAN PADEREWSKI
Światowej sławy pianista i kompozytor muzyki poważnej, który koncertował przed wybitnymi osobistościami m.in. koronowanymi głowami Europy. W swoim dorobku miał opery, sonaty czy mazury. Był też filantropem oraz działaczem emigracyjnym - walczył o sprawę polską m.in. w USA i we Francji. Dał się poznać także jako dyplomata, reprezentant Polski na konferencji paryskiej w 1919 roku.
Polacy kojarzą Paderewskiego przede wszystkim jako osobę, której patriotyczna przemowa w Poznaniu przyczyniła się do wybuchu jednego z nielicznych zwycięskich powstań niepodległościowych – powstania wielkopolskiego. Jako polityk Paderewski piastował dwie ważne funkcje w państwie – był premierem i ministrem spraw zagranicznych.

WITOLD PILECKI
Witold Pilecki – urodzony 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Rosji żołnierz Armii Krajowej, rotmistrz kawalerii, skazany przez władze komunistyczne Polski Ludowej na śmierć. 
Witold wstąpił do harcerstwa w 1914 r. Studiował na Wydziale Rolnym Uniwersytetu w Poznaniu oraz na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego. Pilecki służył w Wojsku Polskim w latach 1918 – 1921. Dzięki zasługom w bitwie warszawskiej oraz czynnemu udziałowi w wyzwoleniu Wilna Witold Pilecki został uhonorowany Krzyżem Walecznych. 
Podczas II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej. Był dowódcą plutonu w szwadronie kawalerii dywizyjnej 19. Dywizjonu Piechoty Armii „Prusy”, potem zaś w 41. Dywizji Piechoty na przedmieściu rumuńskim. 
Pilecki działał od 1939 r. w konspiracji. Współzałożył Tajną Armię Polską. Pilecki chciał zorganizować ruch oporu w obozach koncentracyjnych, w związku z czym zbierał materiały i informacje dotyczące tych miejsc. W tym celu dostał się do obozu w Oświęcimiu. Pomagał w ucieczkach współwięźniów, pisał raporty. W Auschwitz założył Związek Organizacji Wojskowej, którego członkowie zdobywali żywność, ubranie, pomagali w przekazywaniu wiadomości rodzinom więźniów. 
Witold Pilecki uciekł z obozu w 1943 r. Brał udział w powstaniu warszawskim. Mianowano go na rotmistrza. Prowadził działalność wywiadowczą na rzecz 2. Korpusu Polskiego we Włoszech. Pilecki zbierał też informacje o żołnierzach więzionych w obozach NKWD. Oskarżono go o działalność wywiadowczą na rzecz rządu polskiego na emigracji. Witolda Pileckiego skazano na karę śmierci, wyrok wykonano 15 maja 1948 r. w Warszawie.

JÓZEF PIŁSUDSKI
Piłsudski w 1914 roku utworzył I kompanię kadrową, która wyruszyła z Galicji do Królestwa Polskiego z zamiarem wywołania powstania. W 1917 roku został uwięziony przez Niemców. Jego przyjazd z Magdeburga, gdzie przebywał, do Warszawy, jest uznawany symbolicznie za początek polskiej niepodległości (przyjechał 10 listopada; dzień później objął dowództwo nad wojskiem).
W okresie II Rzeczypospolitej Piłsudski sprawował wiele najważniejszych funkcji w państwie – jako Naczelnik, szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Generalny Inspektor Sił Zbrojnych, minister spraw wojskowych, dwukrotny premier oraz Marszałek Polski. W 1926 roku przejął pełnię władzy w państwie, organizując tzw. zamach majowy. Od tej pory sprawował autorytarne rządy, zyskując sobie wielu przeciwników.

EDWARD RYDZ-ŚMIGŁY
Edward Rydz-Śmigły - (1886-1941), pseudonimy Śmigły, Tarłowski, Adam Zawisza, marszałek Polski, Naczelny Wódz w wojnie obronnej 1939, polityk. Ukończył studia filozoficzne na UJ i ASP w Krakowie, 1910-1911 Szkołę Oficerów Rezerwy w Wiedniu. Od 1912 jeden z organizatorów Związku Strzeleckiego. W lipcu 1914 powołany do armii austriackiej, w sierpniu przeniesiony do Legionów Polskich. 1917-1918 po kryzysie przysięgowym komendant główny Polskiej Organizacji Wojskowej. 
W 1918 roku minister wojny w rządzie lubelskim Ignacego Daszyńskiego. W wojnie polsko-bolszewickiej (1919-1920) rozbił 12 armię bolszewicką i 7.V.1920 zajął Kijów. Po wojnie inspektor armii w Wilnie, następnie w Warszawie. 
13.V.1935, zgodnie z ostatnią wolą Józefa Piłsudskiego, desygnowany przez prezydenta i rząd na Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych. 10.XI.1936 mianowany generałem broni i marszałkiem Polski. Poparł Ignacego Mościckiego w wyborach prezydenckich i wkrótce stał się drugą osobistością w państwie. Utworzył własne zaplecze polityczne, jakim był powstały w 1937 z jego inicjatywy Obóz Zjednoczenia Narodowego. 
We wrześniu 1939 Naczelny Wódz armii polskiej. 18.IX.1939 przekroczył granicę z Rumunią i został internowany. Próbował tworzyć konspiracyjną organizację wojskową opartą na działaczach i wyższych oficerach sanacyjnych, podczas pobytu na Węgrzech uzgodnił jej nazwę – Obóz Polski Walczącej (powstał w lecie 1942, już po śmierci marszałka). W październiku 1941 powrócił potajemnie do Warszawy. Nie udało mu się nawiązać współpracy z Związkiem Walki Zbrojnej, niechętnym wobec przedstawicieli sanacji. Pochowany w Warszawie jako Adam Zawisza.

IRENA SENDLEROWA
Irena Sendlerowa – Irena Stanisława Sendler, urodzona 15 lutego 1910 w Warszawie, zmarła 12 maja 2008 w Warszawie, działaczka społeczna. Jej ojciec był lekarzem, u którego leczyło się mnóstwo Żydów. Dzieciństwo spędziła w Otwocku, w latach międzywojennych mieszkała w Tarczynie. W trakcie wojny pracowała w miejskim ośrodku pomocy społecznej. 
Żydom zaczęła pomagać na długo przedpowstaniem getta warszawskiego. W 1942 została szefową działu dziecięcego w Radzie Pomocy Żydom „Żegota”. Współpracowała z polską organizacją działającą pod nadzorem niemieckim. Zorganizowała przemyt dzieci żydowskich z getta, umieszczając je w rodzinach zastępczych, domach dziecka, u sióstr katolickich w Warszawie. 
W 1943 została aresztowana przez gestapo. Za swoją działalność została skazana na śmierć. Jednak dzięki „Żegocie”, która przekupiła niemieckich strażników, udało się ją ocalić. W ukryciu nadal pomagała żydowskim dzieciom – ocaliła ich ok. 2,5 tyś. 
Po wojnie tworzyła domy dziecka, stworzyła Ośrodek Opieki nad Matką i Dzieckiem. Była prześladowana przez komunistyczny Urząd Bezpieczeństwa. W więzieniu straciła przedwcześnie narodzone dziecko. Związana była z ruchem socjalistycznym i PPS. Należała także do PZPR, z którego odeszła po wydarzeniach marcowych w 1968.
Tymczasem rok 1965 przyniósł uhonorowanie jej przez izraelski instytut Yad Vashem (medalem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata), co wpłynęło na decyzję przyznania jej honorowego obywatelstwa Izraela.
10 listopada 2003 otrzymała Order Orła Białego, a dwa lata wcześniej Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 11 kwietnia 2007 r. Irena Sendlerowa otrzymała Order Uśmiechu, co zostało przyjęte przez nią z honorem, jako odznaczenie dla niej najważniejsze.
Zmarła 12 maja 2008 roku w Warszawie.

HENRYK SUCHARSKI
Urodził się 12 listopada 1898 roku w Gręboszowie (obecnie woj. małopolskie) w rodzinie wiejskiego szewca.
W 1917 r. został wcielony do wojska austro-węgierskiego. Po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą niepodległości Sucharski powrócił do kraju. Walczył na froncie litewsko-białoruskim w wojnie polsko-bolszewickiej, gdzie dowodził kompanią w batalionie szturmowym 6. Dywizji Piechoty. Za zasługi w boju został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych. W 1921 r. Sucharski wstąpił do służby zawodowej, gdzie ukończył liczne kursy doszkalające i dosłużył się stopnia majora. 
W 1939 r. otrzymał przeniesienie na funkcję komendanta Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. 1 września 1939 r. o godz. 4:45 Niemcy zaatakowali polską placówkę na Westerplatte. Załoga WST wraz cywilnymi pracownikami liczyła 207 osób. Mimo przeważających sił wroga Składnica broniła się do 7 września, kiedy ogłoszono kapitulację.
Doceniając bohaterstwo polskiej obrony Niemcy zezwolili idącym do niewoli oficerom na zatrzymanie szabli. Sucharski trafił następnie do gdańskiego Hotelu Centralnego, gdzie go przesłuchiwano. Później był więziony w obozach Stablack, Reisenburg, w Oflagu IV A Hohenstein, Oflagu II B Arnswalde i Oflagu II D Gross-Born.
Po wyzwoleniu ostatniego z obozów przez oddziały brytyjskie w 1945 r. Sucharski wszedł w skład II Korpusu Polskiego we Włoszech, a w następnym roku został dowódcą 6. Batalionu Strzelców Karpackich. Uczestniczył wówczas również w kursie dowódców oddziałów w Polskiej Szkole Taktycznej.
W sierpniu Henryk Sucharski trafił do brytyjskiego szpitala wojskowego w Neapolu, gdzie 30 sierpnia 1946 roku zmarł w wyniku zapalenia otrzewnej. Jego pogrzeb odbył się 1 września na Polskim Cmentarzu Wojskowym w Casamassima we Włoszech. W 1971 roku ekshumowano szczątki Sucharskiego i przeniesiono do kraju, gdzie 1 września urna z jego prochami została uroczyście pochowana na Westerplatte.

WŁADYSŁAW SIKORSKI
Władysław Eugeniusz Sikorski – urodzony 20 maja 1881 r. w Tuszowie Narodowym wojskowy i polityk polski. W 1898 r. Władysław Sikorski rozpoczął naukę w seminarium nauczycielskim, potem studiował na Politechnice Lwowskiej na wydziale dróg i mostów. W 1907 r. współzałożył Związek Walki Czynnej. W 1909 r. Sikorski ożenił się z Heleną Zubczewską. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do armii austriackiej, niedługo potem przeszedł jednak do wojska Piłsudskiego. W Wojsku Polskim zajmował stanowisko szefa sztabu w dowództwie wojsk polskich „Wschód” w Galicji. W 1919 r. Sikorski walczył w obronie Lwowa. W 1921 r. Piłsudski mianował Sikorskiego generałem porucznikiem. 
W 1922 r. wybrano go na premiera i ministra spraw wewnętrznych. W gabinecie Stanisława Grabskiego Władysław Sikorski był ministrem spraw wojskowych. Nie zaangażował się w konflikt po przewrocie majowym. 
Przed II wojną światową przebywał we Francji, gdzie odbywał intensywne studia wojskowe. W 1939 r. Władysław Sikorski objął dowództwo utworzonej tam armii polskiej. Mianowano go Naczelnym Wodzem i Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Władysław Sikorski zginął w katastrofie lotniczej 4 lipca 1943 r. na Gibraltarze. Szczegółów wypadku nie wyjaśniono.

LECH WAŁĘSA
Lech Wałęsa – urodził się 23 września 1943 roku w Popowie. Działacz związkowy, przywódca opozycji demokratycznej w czasach PRL. Z wykształcenia elektryk, skończył Zasadniczą Szkołę Zawodową w Lipnie. W latach 60 pracował w Zakładach ZREMB, później podjął pracę w Stoczni Gdańskiej. Był jednym z członków Komitetu Strajkowego Stoczni, za co został skazany na rok pozbawienia wolności izwolnienie ze stoczni. 
Jest on jednym z współzałożycieli Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża. Na początku lat 80tych został wybrany przewodniczącym Solidarności. Internowany w 1981 roku, przebywał początkowo w rządowym ośrodku w Chylicach, później zaś w Arłamowie. Zwolniony w listopadzie 1982 roku. 
W 1983 roku został laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, która w jego imieniu odebrała jego żona Danuta. Pod koniec lat osiemdziesiątych rozpoczęte zostały rozmowy Okrągłego Stołu, które zakończyły się porozumieniem. Konstytucja PRL została zmieniona. W czerwcu 1989 roku odbyły się wybory parlamentarne. Wałęsa został prezydentem Polski w 1990 roku. 
Trzy lata później był założycielem Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform, a w 1995 przegrał wybory prezydenckie z Aleksandrem Kwaśniewskim. W roku 2000, ponownie kandydował na urząd prezydencki, po raz kolejny bez rezultatów(1,01% poparcia). Wspierał on ukraińską „pomarańczową rewolucję”. Przez niektóre kręgi polityczne podejrzewany o współpracę z SB, jako tajny współpracownik o pseudonimie „Bolek”.

WINCENTY WITOS
Witos to jeden z największych mężów stanu II Rzeczypospolitej, a jednocześnie skromny wójt gminy Wierzchosławice w pobliżu Tarnowa. Przede wszystkim to przywódca ludowców, najpierw działacz Stronnictwa Ludowego, od 1914 roku związany z Polskim Stronnictwem Ludowym „Piast”, od 1939 roku – prezes PSL. W październiku 1918 roku przewodził Polskiej Komisji Likwidacyjnej, namiastce polskiego rządu w Galicji i na Śląsku Cieszyńskim. Kiedy w 1920 roku bolszewicy zbliżali się do Warszawy, Witos stanął na czele Rządu Obrony Narodowej. Premierem był jeszcze dwukrotnie. Był przeciwnikiem Marszałka, czołową postacią powstałego w 1929 roku antysanacyjnego Centrolewu.
W czasie okupacji Niemcy próbowali nakłonić Witosa do współpracy i utworzenia rządu kolaboracyjnego. Ten pozostał nieugięty, co przypłacił więzieniem.

KAROL WOJTYŁA
Jan Paweł II (właściwie Karol Wojtyła) – polski duchowny rzymskokatolicki. Od 16 października 1978 do 2 kwietnia 2005 papież i Suweren Państwa Watykańskiego. W roku 1958 został mianowany biskupem pomocniczym Krakowa oraz biskupem tytularnym Umbrii. W roku 1963 Karol Wojtyła został arcybiskupem metropolitą krakowskim. 16 października 1978 roku został papieżem. W czasie swego pontyfikatu odbył 9 pielgrzymek do Polski. Przeżył zamach terrorystyczny na swe życie.
Żaden Polak w dziejach nie miał tak realnego wpływu na losy świata jak Karol Wojtyła. To on przyczynił się w znacznym stopniu do zmian politycznych w Europie Środkowo-Wschodniej, choć nie było to celem jego papieskiej posługi.

STEFAN WYSZYŃSKI
Prymas Tysiąclecia, jedna z najwybitniejszych osobistości polskiego Kościoła w dziejach. Przypadła mu trudna rola głowy polskiego Kościoła w latach stalinizmu. Wyszyński nie zgodził się na podporządkowanie Kościoła komunistom, czego pamiętnym znakiem są słowa: „Non possumus!” (łac. Nie możemy). Słowa te stały się symbolem niezależności polskiego Kościoła i jego niezgody na komunistyczne rządy stalinizmu. Komuniści przetrzymywali Wyszyńskiego do 1956 roku. Dziewięć lat później prymas był jednym z inicjatorów wystosowania listu biskupów polskich do biskupów niemieckich, w którym napisano: „udzielamy wybaczenia i prosimy o nie”. Był to ważny krok na drodze do polsko-niemieckiego pojednania.

Prymas Wyszyński, dzięki nieugiętej postawie wobec komunistycznej dyktatury, zapisał się w pamięci Polaków jako wielki autorytet, inicjator przemian społecznych. Wspierał rodzącą się Solidarność.

 

 

 

 

Cz.2: pisarze i artyści

MAGDALENA ABAKANOWICZ (1930 – 2017)
W młodości była lekkoatletką, trzykrotną medalistką mistrzostw kraju w biegach sztafetowych. 
Magdalena Abakanowicz studiowała w latach 1950-1954 w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tuż po dyplomie krótko zajmowała się malarstwem - wykonywała monumentalne kompozycje gwaszem na kartonach i płótnach. Szybko odkryła jednak własną drogę.
Jej pierwszym ważnym, samodzielnym dokonaniem stały się powstałe na początku lat 60. przestrzenne tkaniny, a właściwie miękkie formy rzeźbiarskie, które od jej nazwiska zyskały miano abakanów. Abakanowicz starała się w nich pogodzić fascynację miękkim, luźno opadającym płótnem i ekspresją barwy. Jednocześnie intrygowała ją faktura materii: abakany, wykonane z barwionego, sizalowego włókna szokowały zwielokrotnioną organicznością. Na wystawach podwieszano je u sufitu. Wykorzystywała materiały takie jak: płótno, kamień, drewno czy brąz.
Od 1979 była profesorką Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu, w której prowadziła zajęcia w latach 1965–1990. Rzeźbiarka mieszkała i tworzyła w Warszawie. Zmarła 20 kwietnia 2017. Została pochowana 27 kwietnia 2017 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

ZBIGNIEW HERBERT (1924-1998)
Polski poeta, eseista, dramaturg. Debiutował w 1956 r. Twórca cyklu ,,Pan Cogito”, zawierającego przesłanie moralne, kierowane do współczesnych. Nawiązywał do kultury i historii klasycznej. Jego utwory tłumaczone były na 35 języków, przynosząc mu wiele prestiżowych nagród. Przeciwstawiał harmonię i piękno czasom współczesnym, pozbawionym wartości. Tomiki : ,,Pan Cogito”, ,,Raport z oblężonego miasta” oraz ,,Epilog burzy”. W literaturze światowej Herbert rozpoznawany jest przede wszystkim dzięki swojemu poetyckiemu alter ego, postaci Pana Cogito. Laureat ponad dwudziestu nagród, jeden z najważniejszych pretendentów do Literackiej Nagrody Nobla. Pośmiertnie odznaczony Orderem Orła Białego.

GUSTAW HERLING-GRUDZIŃSKI (1919 - 2000) 
Urodził się w 1919 roku w Kielcach. Po maturze, od 1937 roku, studiuje polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. W październiku 1939 r. zakłada Polską Ludową Akcję Niepodległościową (organizację konspiracyjną). W czasie próby przedostania się na Litwę, w marcu 1940 roku, zostaje schwytany przez NKWD i skazany na pięć lat pobytu w sowieckich łagrach. Po głodówce protestacyjnej w styczniu 1942 r. zostaje zwolniony z obozu i wcielony do armii generała Władysława Andersa. Herling-Grudziński walczy w szeregach Drugiego Korpusu, między innymi pod Monte Cassino (otrzymał krzyż Virtuti Militari).
W roku 1947 wraz z Jerzym Giedroyciem zakłada w Rzymie Instytut Literacki i wydaje miesięcznik „Kultura”. Mieszkając w Londynie współpracuje z „Wiadomościami”. Następnie pracuje w rozgłośni polskiej Radia Wolna Europa w Monachium. Od roku 1955 przenosi się na stałe do Neapolu.
Na twórczość Gustawa Herlinga-Grudzińskiego składają się między innymi: szkice literackie „Żywi i umarli” (1945 - debiut książkowy), „Inny świat” (1951 wydanie angielskie, 1953 - wydanie polskie), kilkutomowy „Dziennik pisany nocą” (od roku 1973) oraz zbiór Wieża i inne opowiadania (1988). Zmarł w 2000 roku w Neapolu.

WOJCIECH KOSSAK (1856-1942)

Wojciech Kossak-polski malarz, reprezentant malarstwa historycznego i batalistycznego. Kossak uwielbiał podróże, na których szukał inspiracji dla swoich przyszłych dzieł. Na swych obrazach często przedstawiał wojsko oraz wydarzenia z okresu wojen napoleońskich i powstania listopadowego. Brał on również udział w walkach II wojny światowej. Przykładami jego najsłynniejszych dzieł są: „Panorama Racławicka”, „Józef Piłsudski na Kasztance” i „Grunwald”.

CZESŁAW MIŁOSZ
Żył w latach (1911-2004)
Czesław Miłosz-laureat literackiej Nagrody Nobla (1980r.), Poeta, pisarz, eseista, tłumacz, historyk literatury. W dwudziestoleciu międzywojennym związany z grupą Żagary, po wojnie w 1951 roku emigrował do Francji, potem do USA; do Polski powrócił w 1993 roku. Opublikował: Trzy zimy, Ocalenie, Ziemię Ulro, Rodzinną Europę, Dolinę Issy, Widzenia nad zatoką San Francisco. Autor przekładów tekstów biblijnych( np. Księga Psalmów, Księga Hioba).

KRZYSZTOF PENDERECKI
urodzony 23 listopada 1933 r. w Dębicy polski kompozytor i dyrygent. Muzykowali jego dziadek i ojciec. W młodym wieku Krzysztof Penderecki nauczył się grać na fortepianie, następnie zaś na skrzypcach. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie Artura Malawskiego. Kiedy Penderecki miał 24 lata, jego kompozycje „Strofy”, „Emanacje” i „Psalmy Dawida” zdobyły trzy pierwsze nagrody w konkursie Związku Kompozytorów Polskich. Za skomponowany w 1959 r. jeden ze swoich najbardziej znanych utworów, dedykowany ofiarom Hiroszimy „Tren”, otrzymał nagrodę UNESCO. Po ukończeniu studiów został asystentem przy Katedrze Kompozycji S. Wiechowicza. Następnie pracował jako wykładowca w Volkwang Hochschule für Musik w Essen w Niemczech. W 1966 r. skomponował „Pasję według św. Łukasza”. Pierwsza opera Krzysztofa Pendereckiego, „Diabły z Loudun”, powstała w 1969 r. W 1972 r. został rektorem Akademii Muzycznej w Krakowie (czyli wcześniejszej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej). W tym samym czasie rozpoczął karierę dyrygencką. W latach 1972-1978 Penderecki pracował na Yale University School of Music. W 1986 r. w Salzburgu miała miejsce premiera „Czarnej maski”, kolejnej opery Pendereckiego. Dwa lata później otrzymał nagrodę Grammy za „Koncert wiolonczelowy”. W 1996 r. na zamówienie miasta Jerozolimy Krzysztof Penderecki napisał „Siedem bram Jerozolimy”.

WŁADYSŁAW STANISŁAW REYMONT (1867-1925)

Władysław Stanisław- jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy. Urodził się 7 maja 1867 r. we wsi Kobiele Wielkie w pobliżu Radomska. Jego biografia stanowi przykład typowego młodopolskiego awansu kulturalnego przedstawiciela warstwy chłopskiej. Parał się różnych zawodów, marzył o aktorstwie, rozważał wstąpienie do klasztoru, ale dzięki wielkiej ambicji i odrobinie „szczęścia w nieszczęściu” udało mu się wprowadzić swoje nazwisko do kanonu literatury światowej. Pisał głównie powieści, nowele oraz opowiadania. Najsłynniejsze jego dzieła to Chłopi (1902-1908), za których otrzymał nagrodę Nobla w 1924 r. oraz Ziemia Obiecana (1899). Mieszkał głownie w Warszawie, ale dużo podróżował, do Francji, Włoch, w końcu do Ameryki.

TADEUSZ RÓŻEWICZ (1921-2014)
Poeta i dramaturg z pokolenia Kolumbów. Pierwsze utwory opublikował jeszcze przed wojną w czasopismach. Podczas okupacji, walcząc w oddziałach AK, konspiracyjnie wydał poetycki tom Echa leśne, jednak za właściwy debiut Różewicza uznaje się powojenny Niepokój (1947), który zrewolucjonizował polską poezję. Twórca ,,poezji po Oświęcimiu” – oszczędnej w środkach artystycznych, szokującej bezpośredniością. Tomiki: Głos Anonima, Twarz trzecia, Zawsze fragment, dramaty: Kartoteka, Do piachu, Pułapka.

WISŁAWA SZYMBORSKA (1923-2012)

Polska poetka, laureatka Literackiej Nagrody Nobla (1996), była członkinią i założycielem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Polskiej Akademii Umiejętności. W 2011 została odznaczona Orderem Orła Białego. O swojej twórczości poetka mówi: „Moje wiersze nie są do grania, do śpiewania ani do tańczenia. Moje wiersze są do czytania i myślenia”. Była autorką wielu tomików wierszy, m.in. „Wołanie do Yeti” (1957) oraz „Wystarczy”, który opublikowano po śmierci Szymborskiej w 2012 roku.

STANISŁAW IGNACY WITKIEWICZ- WITKACY (1885-1939)
Jego najważniejsze dzieła to dramaty: ,,Szewcy”, ,,Matka”, proza: ,,Pożegnanie jesieni”, ,,Nienasycenie”. Dziedziny sztuki, którymi się zajmował to literatura piękna, malarstwo, fotografia. Był twórcą teorii ,,czystej formy”. W 1917 przyłączył się do grupy ,,formistów'' i brał udział w jej wystawach. Witkacy okazał się wizjonerem i inspirował reżyserów. Cechy twórczości : groteska, absurd, czysta forma, poetyka halucynacji i
snu, katastrofizm, erotyzm, karnawalizacja, parodia, dekadentyzm.

Cz.3: ludzie nauki

STEFAN BANACH (1892-1945)

Polski matematyk, jeden z przedstawicieli Lwowskiej Szkoły Matematycznej, członek Polskiej Akademii Umiejętności.  Banach rozpoczął pracę na Politechnice we Lwowie. Tam zrobił habilitacje, a następnie otrzymał tytuł profesorski. Rozwijał tu swoje zainteresowania, przede wszystkim w nowej dziedzinie matematyki – analizie funkcjonalnej.

Banach otrzymał wiele nagród naukowych, był też prezesem Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Napisał około 60 książek, stworzył wiele twierdzeń, będących dziś fundamentami matematyki. Wraz z Hugo Steinhausem stworzył Lwowską Szkołę Matematyki – zajmowała się ona przede wszystkim analizą funkcjonalną.

Zmarł pod koniec II wojny światowej na raka płuc.

GRZEGORZ FRANCISZEK BRYLL (1935-2018)

POLSKI MATEMATYK SPECJALIZUJĄCY SIĘ W ALGEBRZE I LOGICE MATEMATYCZNEJ, POLSKI FIZYK, NAUCZYCIEL AKADEMICKI ZWIĄZANY Z UCZELNIAMI W OPOLU I CZĘSTOCHOWIE.

W początkowym okresie swej działalności naukowej zajmował się teorią gier macierzowych i teorią gier pościgowych.

Dzięki Niemu ośrodek opolski osiągnął znaczące miejsce na mapie logiki światowej. Był autorem ponad 130 publikacji, w tym 10 książek i skryptów. Profesor Grzegorz Bryll był współtwórcą nowej dziedziny w logice - teorii odrzucania wyrażeń. Prowadził badania w zakresie logik wielowartościowych, pragmatyki logicznej oraz historii logiki, zwłaszcza logiki stoickiej.

MARIA SKŁODOWSKA-CURIE (1867-1934)

Urodziła się  w Warszawie (wtedy Królestwo Polskie) w rodzinie nauczycielskiej.  W 1891r. wyjechała do Paryża, by studiować na Sorbonie matematykę i fizykę. W 1893 roku otrzymała licencjat z fizyki, a rok później z matematyki. Po studiach otrzymała stypendium naukowe. W tym czasie poznała swojego przyszłego męża – Pierre’a Curie. 26 lipca 1895 roku zawarli cywilny związek małżeński (Maria była ateistką). Zmarła o godzinie 4 rano na anemię oraz chorobę popromienną.

Do jej największych dokonań należą:

-opracowanie teorii promieniotwórczości, technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych,

-odkrycie dwóch nowych pierwiastków: radu i polonu.

Pod jej osobistym kierunkiem prowadzono też pierwsze w świecie badania nad leczeniem raka za pomocą promieniotwórczości. Była prekursorem nowej gałęzi chemii - radiochemii. Otrzymała między innymi dwie Nagrody Nobla: w dziedzinie fizyki (w 1903 roku) i chemii (w 1911 roku).

MARIAN REJEWSKI (1905-1980)

Polski matematyk i kryptolog, prekursor nowoczesnych metod łamania szyfrów, porucznik Armii Polskiej w  Wielkiej Brytanii, który w 1932 roku złamał szyfr Enigmy, najważniejszej maszyny szyfrującej używanej przez hitlerowskie Niemcy. Działania Rejewskiego i jego zespołu przyczyniły się do wygrania wojny przez aliantów. Na pięć tygodni przed napadem Niemiec na Polskę w 1939 r. Rejewski wraz z zespołem innych kryptologów i pracowników Biura Szyfrów zaprezentowali sposób deszyfrowania i kopię Enigmy przedstawicielom brytyjskiego i francuskiego wywiadu wojskowego. Krótko po wybuchu wojny polscy kryptolodzy ewakuowali się przez Rumunię do Francji, gdzie nadal, we współpracy z Francuzami i Brytyjczykami, prowadzili prace nad dekryptażem niemieckiej korespondencji. Po raz kolejny zostali zmuszeni do ewakuacji w czerwcu 1940 roku po kapitulacji Francji, aby już po kilku miesiącach powrócić do kontrolowanej przez rząd Vichy części kraju i wznowić pracę. Po wkroczeniu Niemiec do południowej Francji  Rejewski i Zygalski przedostali się do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpoczęli pracę w jednostce radiowej Sztabu Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych, prowadząc pracę nad dekryptażem mniej skomplikowanych szyfrów niemieckich. Dopiero w 1967 roku ujawnił swój udział w złamaniu szyfru Enigmy i napisał wspomnienia, które zdeponował w ówczesnym Wojskowym Instytucie Historycznym.

JERZY RÓŻYCKI (1909-1942)

Polski matematyk i kryptolog, absolwent i pracownik Uniwersytetu Poznańskiego. W styczniu 1933 r., wraz z Marianem Rejewskim i Henrykiem Zygalskim złamał kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Zbudował jej działającą kopię oraz urządzenia deszyfrujące szyfrogramy Enigmy – najpierw tzw. cyklometr, a następnie, po udoskonaleniu przez Niemców techniki szyfrowania, tzw. bombę kryptologiczną. Praca Różyckiego to tzw. metoda zegara, pozwalająca określić wybór i ustawienie wirnika w maszynie Enigma. Do czasu mobilizacji przed wybuchem II wojny światowej był cywilem pracującym w Sztabie Głównym Wojska Polskiego. Zginął w tajemniczych okolicznościach na Morzu Śródziemnym w pobliżu Balearów 9 stycznia 1942 roku podczas powrotu statkiem pasażerskim Lamoricière, którego był pasażerem.

HENRYK ZYGALSKI (1908-1978)

Polski matematyk i kryptolog. Wynalazca koncepcji tzw. płacht Zygalskiego, dzięki którym w zespole z Marianem Rejewskim i Jerzym Różyckim złamali kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Student, a potem pracownik Uniwersytetu Poznańskiego. Pracował także w radiokontrwywiadzie w Biurze Szyfrów nr 4. W 1933 r. wraz z Jerzym Różyckim i Marianem Rejewskim rozszyfrował enigmę za pomocą tzw. płacht Zygalskiego: Płachty perforowanego papieru pomagające w ustaleniu kolejności wirników kodujących Enigmy. Po wojnie emigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie został nauczycielem matematyki w małej szkole na wsi. W 1977 r. otrzymał doktorat Honoris Causa Uniwersytetu Polskiego na Obczyźnie. Zmarł 30 sierpnia 1978 r. w Liss, pochowany w Londynie. 

MIKOŁAJ KOPERNIK 19.02.1473 r.-21.05.1543r.

Polski astronom,    autor dzieła  De revolutionibus orbium coelestium (O obrotach sfer niebieskich) przedstawiającego szczegółowo i w naukowo użytecznej formie heliocentryczną wizję Wszechświata. Wprawdzie koncepcja heliocentryzmu pojawiła się już w starożytnej Grecji (jej twórcą był Arystarch z Samos), to jednak dopiero dzieło Kopernika dokonało przełomu i wywołało jedną z najważniejszych rewolucji naukowych od czasów starożytnych, nazywaną przewrotem kopernikańskim.  Był renesansowym polihistorem, poza astronomią zajmował się matematykąprawemekonomiąstrategią wojskowąastrologią, był także lekarzem oraz tłumaczem.

STANISŁAW MIECZYSŁAW MAZUR ( 1905-1981

Polski matematyk, najbliższy współpracownik Stefana Banacha i jeden z głównych współtwórców lwowskiej szkoły matematycznej; wprowadził i rozwinął metody geometryczne w analizie funkcjonalnej oraz zapoczątkował ogólną teorię przestrzeni liniowo-topologicznych; jeden z czołowych specjalistów w zakresie teorii limesowalności .

Odznaczenia i wyróżnienia:

KAROL OLSZEWSKI (1846-1915)

Polski matematyk, fizyk oraz chemik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wraz z Zygmuntem Wróblewskim dokonał pierwszego na świecie skroplenia tlenu, zaś 8 dni później azotu. Później obaj uczeni zestalili także dwutlenek węgla i metanol. Przyczynił się również do rozwoju rentgenografii. Pierwsze zdjęcie wykonał wraz z profesorem Alfredem Obalińskim w Katedrze Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1896 r.

HELENA RASIOWA (1917-1994) 

Polska matematyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiej Akademii Nauk; zajmowała się logiką, algebrą, teorią mnogości oraz informatyką teoretyczną. Autorka książki "Wstęp do matematyki współczesnej", omawiającej zagadnienia z zakresu podstaw logiki i teorii mnogości. 

MARIAN SMOLUCHOWSKI (1872-1917)

Polski  fizyk, pionier fizyki statystycznejalpinista i taternik.  W latach 1890–1894 studiował fizykę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Smoluchowski już za życia był uznawany za wybitnego fizyka. Wyjaśnił on, że fluktuacje  w rozkładzie cząsteczek odpowiadają zarówno za ruchy Browna (czyli nieregularne ruchy obserwowanych pod mikroskopem cząsteczek) , jak i... niebieski kolor nieba (światło niebieskie rozprasza się na fluktuacjach). Przyczynił się do powstania fizyki statystycznej, opublikował ważne prace na temat dyfuzji i koloidów. Jedno z równań teorii dyfuzji jest znane jako równanie Smoluchowskiego. Albert Einstein wykorzystał uzyskane przezeń wyniki przy formułowaniu teorii wyjaśniającej chaotyczne ruchy cząstek. Jego imię nosi m.in. Instytut Fizyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, jedna z ulic w Krakowie oraz ulica  w Poznaniu, przy której znajduje się Instytut Fizyki Molekularnej PAN. Polskie Towarzystwo Fizyczne ustanowiło Medal Mariana Smoluchowskiego nadawany za wybitne osiągnięcia w dziedzinie fizyki. Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1970 jednemu z kraterów na Księżycu nadano nazwę Smoluchowski od nazwiska Mariana Smoluchowskiego. Poza dokonaniami w dziedzinie nauki Fizyk należał też do pionierów polskiego narciarstwa, alpinizmu i taternictwa. Od 1887 roku wraz  z bratem uprawiał wspinaczkę w Alpach, od 1909 - w Tatrach. Wspinał się na niezdobyte szczyty, wytyczał nowe drogi. W latach 1911–1912 był przewodniczącym Sekcji Turystycznej Towarzystwa Tatrzańskiego. Pisał w czasopismach na tematy alpinistyczne i narciarskie.

STANISŁAW MARCIN ULAM (1909- 1984)

Polski i amerykański matematyk (obywatelstwo amerykańskie przyjął w 1943), przedstawiciel lwowskiej szkoły matematycznej, współtwórca amerykańskiej bomby termojądrowej.

Ulam ma wielkie dokonania w zakresie matematyki i fizyki matematycznej. Ulam był także twórcą metod numerycznych, na przykład metody Monte Carlo. Był też jednym z pierwszych naukowców, którzy wykorzystywali w swych pracach komputer.

Najważniejszym i najbardziej twórczym w życiu Ulama był okres, gdy pracował w ramach projektu Manhattan w ośrodku badań jądrowych w Los Alamos. Zajmował się tam m.in. statystyką powielania neutronów. Badania jego zespołu dały podstawy nowej teorii procesów gałązkowych. W latach 1944–1955 był jednym z kluczowych twórców programu Orion, w którym opracowywano napęd nuklearny rakiet kosmicznych. Pracował wtedy także nad projektem Rovera, rakiety wyposażonej w reaktor jądrowy.

ZYGMUNT WRÓBLEWSKI (1845-1888)

Polski fizyk, matematyk, członek Akademii Umiejętności, profesor Uniwerstytetu Jagiellońskiego. Studia rozpoczął w Kijowie, jednak musiał je przerwać, gdyż w wieku 18 lat przystąpił do powstania. Na Uniwerstytecie Jagiellońskim, w katedrze fizyki zaprzyjaźnił się z Karolem Olszewskim, z którym od tamtego czasu intensywnie współpracował. Zajmował się badaniem właściwości gazów i metali w niskich temperaturach oraz dyfuzją gazów. Wraz ze swoim przyjacielem- Karolem Olszewskim w roku 1883 dokonał pierwszego na świecie skroplenia tlenu i azotu, co było dużym wydarzeniem w ówczesnym świecie naukowym.

Cz.4:sportowcy

 JERZY KUKUCZKA    

Jerzy Kukuczka urodził się 24 marca 1948 roku w Katowicach. Polski alpinista i himalaista. Jako drugi człowiek na Ziemi zdobył koronę Himalajów i Karakurum - wszystkie 14 szczytów o wysokości ponad 8 tysięcy metrów. Zdobycie ich zajęło mu 8 lat. Spośród 14 ośmiotysięczników na 11 nich wszedł nowymi drogami. Jego partnerami byli m.in.: Wojciech Kurtyka, Artur Hajzer, Krzysztof Wielicki, Leszek Cichy oraz Ryszard Pawłowski. 

Jerzy Kukuczka zginął 24 października 1989 roku na wysokości 8300m podczas wejścia na Lothse nową drogą przez słynną, niezdobytą wówczas południową ścianę. Szczyt atakował wspólnie z Ryszardem Pawłowskim. Kukuczka wspinał się jako pierwszy i tuż przed granią szczytową odpadł. Lina nie wytrzymała i pękła, a wspinacz spadł w 2 kilometrową przepaść.

WANDA RUTKIEWICZ      

Alpinistka i himalaistka, pierwsza Europejka i trzecia kobieta świata na szczycie Mount Everest, gwiazda mediów, realizatorka wielu filmów z wysokogórskich wypraw, autorka książek i zdjęć, które stanowiły dla niej „przedłużenie pobytu w górach” - była przede wszystkim niezwykle pracowitym, konsekwentnym i upartym człowiekiem. 

        Urodziła się 4 lutego 1943 na Litwie. 16 października 1978 r., kiedy Wanda Rutkiewicz jako pierwsza Polka zdobyła Mount Everest, Karol Wojtyła został wybrany na papieża. 10 czerwca 1979 r., po otrzymaniu od himalaistki srebrnej płytki z kamieniem z Mount Everest, Jan Paweł II powiedział: „Dobry Bóg tak chciał, abyśmy oboje tego samego dnia weszli tak wysoko”.

        Wanda Rutkiewicz niejednokrotnie otarła się o śmierć. Twierdziła jednak, że: „Smak życia poznaje się najlepiej wtedy, gdy można je utracić (...) trud wspinaczki pozwala się cieszyć wszystkim: i życiem, i kubkiem gorącej herbaty, chwilą odpoczynku, podmuchem ciepłego wiatru, zapachem rozgrzane  w słońcu skały i tysiącem innych, równie prostych rzeczy”. 

        Górom potrafiła podporządkować wszystko, choć życie zmuszało ją nieustannie do dokonywania trudnych wyborów. Ceną za wieloletnią pasję była samotność. Dwa małżeństwa Wandy Błaszkiewicz (tak brzmiało jej panieńskie nazwisko) trwały około trzech lat. Kiedy nareszcie odnalazła bratnią duszę - zginęła z partnerem w górach 12 maja 1992 roku. Zarówno Wanda Rutkiewicz, jak i Jerzy Kukuczka, znakomici alpiniści, poświęcili górom wszystko, także własne życie.

STANISŁAW WIGURA I FRANCISZEK ŻWIRKO

          Franciszek Żwirko, podczas I wojny żołnierz armii rosyjskiej, absolwent Szkoły Pilotów w Bydgoszczy i Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu oraz instruktor lotniczy, dość szybko zainteresował się lotnictwem sportowym. Był pierwszym pilotem, który odbył nocny lot nad Polską. W 1929 r. Żwirkę mianowano oficerem łącznikowym w Akademickim Aeroklubie Warszawskim. Poznał tam Stanisława Wigurę, wówczas studenta politechniki, współtwórcę jej Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów, konstruktora samolotów sportowych WR-1 i RWD-1. Znajomość odnoszącego już sukcesy pilota i młodego konstruktora szybko przerodziła się w przyjaźń.

          Ich współpraca szybko okazała się owocna. Wspólnie odbyli lot wokół Europy oraz zajęli pierwsze miejsce w Locie Południowo-Zachodniej Polski. Żwirko z pilotem Antonim Kocjanem pobił też światowy rekord lotu na wysokości osiągając 4004 m, dzięki czemu ustanowił pierwszy polski międzynarodowy rekord lotniczy.

          Międzynarodowe zawody samolotów turystycznych odbyły się w dniach 20-28 sierpnia. Polacy odnieśli w zawodach niespodziewane zwycięstwo pokonując typowanych na faworytów gospodarzy. Na pamiątkę sukcesu Żwirki i Wigury 28 sierpnia jest dziś Świętem Lotnictwa Polskiego.

          Kilkanaście dni po berlińskim sukcesie, 11 września 1932 r. pilot i konstruktor wylecieli z Warszawy na spotkanie z czeskimi kolegami i meeting lotniczy. Samolot był już na terenie Czechosłowacji, gdy w związku z pogodą prawdopodobnie usiłował zawrócić, by przeczekać w spokojniejszym miejscu. Nie udało się.

          Pogrzeb Żwirki i Wigury z udziałem marszałka Józefa Piłsudskiego, prezydenta Ignacego Mościckiego, setek delegacji lotników i tysięcy warszawiaków rozpoczął się rankiem 16 września w kościele św. Krzyża. Okryte flagami narodowymi trumny na zakończenie uroczystości udekorowano Krzyżami Kawalerskimi Orderu Polonia Restituta.

          Imię Żwirki i Wigury nosi wiele ulic i szkół, są patronami drużyn harcerskich i aeroklubów. Miejsce ich tragicznej śmierci nazwane "żwirkowiskiem" opieką otoczyła okoliczna ludność. Trzy lata po ich śmierci powstało tam małe mauzoleum w formie kapliczki, zniszczone podczas wojny przez Niemców. Obecnie znajduje się tam pomnik, symboliczne mogiły lotników i pamiątkowy kamień zachowany z okresu przedwojennego.

ZBIGNIEW BONIEK

Zbigniew Kazimierz Boniek urodził się 3 marca 1956 roku w Bydgoszczy. Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii. Od 1968 roku grał w Zawiszy Bydgoszcz, w 1975 roku trafił do Widzewa Łódź i właśnie z tym klubem zdobył dwukrotne Mistrzostwo Polski. 30 kwietnia 1982 roku podpisał kontrakt z Juventusem Turyn, a już 1984, 1985 roku zdobył z klubem wszystkie ważniejsze trofea. W lipcu 1985 przeszedł do AS Roma- z klubem zdobył Puchar Włoch. Tam skończył karierę w 1988 roku. W reprezentacji zadebiutował w wieku 20 lat, 24 marca 1976 roku, przeciwko reprezentacji Argentyny. W 1980 roku był zamieszany w tzw. aferę na Okęciu i w konsekwencji zawieszony w prawach reprezentanta. Szybko jednak wrócił do kadry i odegrał czołową rolę w występie polskiej reprezentacji podczas Mistrzostw Świata w Hiszpanii w 1982 roku. W 1978 roku i 1982 roku został najlepszym piłkarzem roku w Polsce w plebiscycie "Piłki Nożnej". Ostatni występ reprezentacyjny Zbigniewa Bońka miał miejsce 23 marca 1988 roku w meczu z Irlandią Północną. Po zakończeniu kariery w latach 1989–1990 odbył kurs trenerski w Coverciano. W sezonie 1990/1991 prowadził drużynę US Lecce. W następnym sezonie Boniek prowadził drużynę AS Bari. Zbigniew Boniek mieszka na stałe w Rzymie.

WOJCIECH FORTUNA (ur. 6 sierpnia 1952 w Zakopanem)

Polski skoczek narciarski, zawodnik Wisły-Gwardii Zakopane, mistrz olimpijski i automatycznie mistrz świata z Sapporo, trzykrotny medalista mistrzostw Polski (raz złoty i dwukrotnie brązowy). Czterokrotny uczestnik Turnieju Czterech Skoczni – najlepsze miejsce w jego klasyfikacji zajął podczas XXI edycji, kiedy to uplasował się na osiemnastym miejscu. W reprezentacji Polski występował w latach 1969–1979. Karierę sportową zakończył w 1979. Jego rekord życiowy wynosi 132 m; ustanowił go na Velikance w Planicy w 1972. Autor książek Prawda o Sapporo (1993) i Szczęście w powietrzu (2000), które ukazały się w Stanach Zjednoczonych. W trakcie całej swojej kariery trzykrotnie doznał wstrząśnienia mózgu, dwukrotnie złamał rękę i raz nogę; miał też poważną kontuzję kolana i kręgosłupa.

KAZIMIERZ GÓRSKI

Kazimierz Górski przyszedł na świat 2 marca 1921 roku we Lwowie. Od najmłodszych lat był związany z piłką nożną. Przed wybuchem wojny Górski grał w RKS Lwów, Spartakus Lwów i tamtejszym Dynamie na pozycji napastnika. W 1944 roku zgłosił się do wojska na ochotnika i trafił na front. Działania wojenne przywiodły go do Warszawy, w której pozostał po wojnie.
          Od 1945 do 1953 roku grał w Legii Warszawa i zanotował pierwsze występy w reprezentacji Polski.
          W 1956 roku został trenerem Polskiego Związku Piłki Nożnej, który powierzył mu szkolenie reprezentacji juniorów. Ważnym etapem w jego karierze były lata 1966 – 1970, kiedy to pracował z reprezentacją młodzieżową do lat 23, ponieważ z tej ekipy wywodzili się późniejsi bohaterowie igrzysk olimpijskich w 1972 roku i mistrzostw świata w 1974 roku. W 1971 roku Kazimierz Górski objął stanowisko trenera pierwszej reprezentacji Polski.
          Największym sukcesem kadry kierowanej przez Górskiego było wywalczenie złotego medalu olimpijskiego podczas Igrzysk Olimpijskich w Monachium w 1972 roku. Zaledwie dwa lata później nasi piłkarze pod wodzą trenera Górskiego zdobyli trzecie miejsce w finale mistrzostw świata, które odbyły się w Niemczech, a dwa lata później w Montrealu wywalczyli srebrny medal igrzysk olimpijskich.
          Po kilku latach współpracy z reprezentacją Kazimierz Górski rozpoczął współpracę w greckich klubach. Później powrócił do kraju aby trenować Legię Warszawa. W latach 1983-1986 roku ponownie wrócił do Grecji i został szkoleniowcem w Ethnikosie i Panathinaikosie, z którymi to drużynami zdobywał tytuły mistrzowskie oraz puchary kraju.
          Po zakończeniu kariery trenera Górski wrócił do Polski i od 1986 roku zasiadał we władzach PZPN. W latach 1991-1995 pełnił funkcję prezesa związku, a 3 lipca 1995 roku został prezesem honorowym Polskiego Związku Piłki Nożnej.
          W 2001 roku uhonorowano go najwyższym odznaczeniem Międzynarodowej Federacji Piłkarskiej – otrzymał Złoty Medal Zasługi FIFA. Od 2003 roku stadion piłkarski Wisły Płock nosi imię Kazimierza Górskiego. Dzień po swoich 85 urodzinach Kazimierz Górski został także odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazda Orderu Odrodzenia Polski. Jedno z najwyższych odznaczeń państwowych wręczył legendarnemu szkoleniowcowi prezydent Lech Kaczyński. Kazimierz Górski zmarł 23 maja 2006 roku w Warszawie.

WŁADYSŁAW KOMAR (1940 – 1998)

Polski sportowiec, jeden z najlepszych polskich miotaczy kulą w historii tej konkurencji, mistrz olimpijski z Monachium w 1972r., rugbysta, aktor, artysta estradowy. Rekordy życiowe:

Na stadionie: pchnięcie kulą - 21,19 m (17 sierpnia 1974, Warszawa) – 6. wynik w historii polskiej lekkoatletyki – dziesięciobój lekkoatletyczny - 6597 pkt.

W hali: – pchnięcie kulą - 20,32 m

Władysław Komar był trzykrotnym olimpijczykiem: Tokio (1964), Meksyk (1968), Monachium (1972). Zdobył dwa brązowe medale na mistrzostwach Europy w Budapeszcie (1966) i Helsinkach (1971) oraz pięć na halowych mistrzostwach Europy. Był 14-krotnym mistrzem i 16-krotnym rekordzistą Polski. Obok boksu i lekkiej atletyki uprawiał wyczynowo także rugby (mistrzostwo Polski).

HALINA KONOPACKA (1900 – 1989)Polska lekkoatletka, dyskobolka, pierwsza polska złota medalistka olimpijska. W 1926 ustanowiła pierwszy ze swoich rekordów świata w rzucie dyskiem - 34,15m. O jej wszechstronności świadczy 27 tytułów mistrzyni Polski zdobytych w kilku konkurencjach. 31 lipca 1928 podczas igrzysk olimpijskich w Amsterdamie ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem wynikiem 39,62 m i zdobyła pierwszy złoty medal olimpijski dla Polski. Do końca swojej kariery nie została pokonana w rzucie dyskiem w żadnych zawodach. W 1931 wycofała się z czynnego życia sportowego. Zajmowała się również poezją i malarstwem.  Gdy wybuchła II wojna światowa, we wrześniu 1939 towarzyszyła mężowi Ignacemu Matuszewskiemu przy ewakuacji złota Banku Polskiego na Zachód. Po klęsce Francji wyjechała z mężem przez Hiszpanię do USA, gdzie mieszkała od 1941 do końca swojego życia – do 1959 w Nowym Jorku, a następnie na Florydzie. Po wojnie odwiedziła Polskę trzykrotnie w 1958, 1970 i 1975.
Rekordy życiowe:
*rzut dyskiem 39,62 m
*rzut oszczepem 34,83 m
*pchnięcie kulą 11,33 m
*skok wzwyż 138 cm
*skok w dal 512 cm

ROBERT KORZENIOWSKI

          Jest jedynym polskim lekkoatletą, któremu udało się zdobyć złote medale w trzech najważniejszych dla sportowca imprezach - igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata i mistrzostwach Europy. Przez wielu fachowców uważany jest za najwybitniejszego chodziarza sportowego w historii.
          Kilka razy wystartował w biegach na dystansie 1500 metrów. Któregoś dnia, a było to na początku maja 1984 roku, trener zaproponował, by Robert przeszedł jedno okrążenie stadionu. Tak się zaczęła przygoda Korzeniowskiego z chodem sportowym. Debiut na zawodach w nowej dla niego roli nastąpił już miesiąc później. W ogromnym stresie pokonał 10 km, plasując się na trzecim miejscu.
          Po kilku następnych latach Korzeniowski został powołany do kadry olimpijskiej na igrzyska w Barcelonie. Podpisał pierwszy kontrakt z francuskim Racing Club de France z Paryża.
W 1991 roku Korzeniowski odniósł pierwszy wielki sukces na arenie międzynarodowej - w Sheffield został akademickim mistrzem świata na 20 km. Tuż przed igrzyskami w słowackich Dudinach uzyskał najlepszy wynik na świecie na 50 km.
          W 1996 roku Korzeniowski został mistrzem olimpijskim. W odległej Atlancie zrealizowały się jego najskrytsze marzenia. Rok później ponownie był najlepszy - w Atenach został mistrzem świata, również w chodzie na 50 km. W 1998 roku zdobył tytuł mistrza Europy, ponownie na klasycznym dystansie 50 km. Miał upragnioną mistrzowską triadę.
          W bogatej kolekcji trofeów ma Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Od 1997 roku jest ambasadorem naszego kraju ds. sportu, tolerancji i fair play przy Radzie Europy. W Krakowie, gdzie mieszka z rodziną, otworzył sklep ze sprzętem sportowym. 

WŁADYSŁAW KOZAKIEWICZ (ur. w 1953 roku)

Polski lekkoatleta – tyczkarz i wieloboista. Na swoich pierwszych igrzyskach w 1976 r. w Montrealu, skacząc z kontuzją stopy, zajął w konkursie 11 miejsce. 30 lipca 1980 zdobył tytuł mistrza olimpijskiego w skoku o tyczce w Moskwie z wynikiem 5,78 m – jednocześnie ustanawiając nowy rekord świata. W 1980 dwukrotnie ustanawiał rekordy świata: wynikami: 5,72 i 5,78 m. W tym też roku w Polsce. W czasie swojej kariery 8-krotnie poprawiał rekord Polski.  Był też 10-krotnym mistrzem kraju.

 Odznaczony m.in. złotym i srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe  oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski w 1980 roku.  

JANUSZ KUSOCIŃSKI (1907-1940)

Dwudziestoczterokrotny rekordzista Polski, dwukrotny rekordzista świata, jest symbolem sukcesów sportowych Polski międzywojennej, symbolem obywatela, sportowca, a w potrzebie, dzielnego żołnierza i konspiratora.

Nieprzerwane pasmo jego zwycięstw zarówno w kraju, jak i za granicą ukoronowane zostało 31 lipca 1932 na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles, gdzie zdobył złoty medal w biegu na 10 000 m. Dystans pokonał w czasie 30 min 11.4 sek., ustanawiając tym samym nowy rekord olimpijski oraz nowy rekord Polski.

W Los Angeles polski biegacz ustanowił też dwa rekordy świata na 3 000 m (19 czerwca 1932, czas: 8.18.8) i 4 mile (30 czerwca 1932, czas: 19.02.6) Został rozstrzelany 21 czerwca 1940 przez Niemców w Palmirach w Warszawie.

ADAM MAŁYSZ

Adam Małysz jest czołowym polskim skoczkiem narciarskim. Urodził się 3 grudnia 1977 roku w Wiśle. Karierę skoczka zaczął, gdy miał 7 lat. Trenował go jego wujek  Jan Szturc. Następnie po sukcesach juniorskich został przeniesiony do kadry" A" w wieku 17 lat. Zdobył on łącznie cztery medale na Igrzyskach Olimpijskich (trzy srebrne i  jeden brązowy ), był czterokrotnym mistrzem świata  oraz czterokrotnym zdobywcą pucharu świata. Trzy razy wygrał Turniej Nordycki i Letnie Grand Prix. Po sezonie 2010/2011 zakończył karierę skoczka narciarskiego i rozpoczął starty w rajdach samochodowych. W 2012 zdobył tytuł międzynarodowego rajdowego mistrza Polski i Czech, a w 2013 odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w rajdach terenowych. W latach 2012–2016 pięciokrotnie uczestniczył w Rajdzie Dakar. Za wybitne osiągnięcia sportowe został trzykrotnie odznaczony Orderem Odrodzenia Polski przez Prezydenta Polski. Czterokrotnie wybierany najlepszym sportowcem Polski. Przez wielu uważany za najlepszego polskiego sportowca pierwszej dekady XXI wieku. Honorowy obywatel miasta Zakopanego i patron skoczni narciarskiej w Wiśle, którą otwarto w 2008 roku.

ROBERT LEWANDOWSKI (urodzony 21. sierpnia 1988 w Warszawie) Polski piłkarz występujący na pozycji napastnika w niemieckim klubie Bayern Monachium oraz w reprezentacji Polski, której jest kapitanem. Uczestnik Mistrzostw Świata 2018, Mistrzostw Europy 2012 i 2016.

Przed rozpoczęciem sezonu 2014/2015 przeniósł się do Bayernu Monachium, gdzie w każdym z czterech pierwszych sezonów zdobywał mistrzostwo Niemiec, a także przekroczył barierę 150 goli w Bundeslidze, osiągając ten wynik szybciej niż jakikolwiek inny zagraniczny piłkarz. W sezonie 2015/2016 po raz drugi sięgnął po koronę króla strzelców Bundesligi, strzelając 30 goli. Po raz trzeci sięgnął po koronę króla strzelców Bundesligi w sezonie 2017/2018, strzelając 29 goli. Z dorobkiem 161 goli jest on najskuteczniejszym zagranicznym piłkarzem w historii Bayernu Monachium.

22 września 2015, podczas ligowego meczu Bayern Monachium z VfL Wolfsburg, Lewandowski strzelił pięć goli w ciągu dziewięciu minut. Było to najszybciej strzelone 5 bramek w historii czterech najsilniejszych lig Europy, od czasów prowadzenia zapisów.

Przez ekspertów uważany jest za jednego z najlepszych polskich piłkarzy w historii, a także środkowych napastników i piłkarzy swojego pokolenia na świecie.

JERZY PAWŁOWSKI (1932-2005)

Polski szermierz, pięciokrotny medalista igrzysk olimpijskich oraz malarz. W 1949 r. rozpoczął trening szermierki. W 1952 został powołany do wojska i zaczął trenować w wojskowym klubie sportowym „Legia”. Tam trafił w ręce węgierskiego trenera Janosa Kevey’a.W 1957 został pierwszym polskim indywidualnym mistrzem świata w szermierce. Poza Igrzyskami Olimpijskimi zdobył także 19 razy medale mistrzostw świata, w tym siedmiokrotnie złoty. Był także 14-krotnym mistrzem Polski w szabli i florecie.

ARTUR PARTYKA (ur. w 1969 roku)

Polski lekkoatleta, skoczek wzwyż. Najważniejsze osiągnięcia:

1 miejsce: Mistrzostwa Europy juniorów - Birmingham (1987), Mistrzostwa świata juniorów - Greater Sudbury (1988), Halowe mistrzostwa Europy - Glasgow (1990), Superliga Pucharu Europy - Rzym (1993), Mistrzostwa Europy - Budapeszt (1998)

2 miejsce: Halowe mistrzostwa świata - Sewilla (1991), Mistrzostwa świata - Stuttgart (1993), Mistrzostwa Europy - Helsinki (1994), Igrzyska Olimpijskie - Atlanta (1996)

3 miejsce: Igrzyska Olimpijskie - Barcelona (1992), Mistrzostwa świata - Göteborg (1995).

Irena Kirszenstein-Szewińska (1946-2018)

Irena Kirszenstein-Szewińska reprezentowała Polskę jako lekkoatletka, głównie  zasłynęła w biegach sprinterskich oraz skoku w dal. Siedmiokrotnie stawała na podium olimpijskim, zdobywając  3 złote medale, 2 srebrne oraz 2 brązowe. Była dziesięciokrotną medalistką mistrzostw Europy. W 1974 roku została wybrana najlepszą sportsmenką świata. Czterokrotnie wygrała plebiscyt „ Przeglądu Sportowego”.  W 1981 została wybrana do International Jewish Sports  Hall of Fame – międzynarodowej galerii sław sportowców pochodzenia żydowskiego. W plebiscycie „Polityki”,  „Przeglądu Sportowego” i „Tempa” została uznana  w 1998r.  za postać numer 1 w polskim sporcie XX wieku.  29 września 2007 została uhonorowana doktoratem  honoris causa przez Akademię Wychowania Fizycznego  i Sportu w Gdańsku.

Cz.5:ludzie kina

EUGENIUSZ BODO

       Eugeniusz Bodo urodził się 28 grudnia 1899 w Genewie, a zmarł 7 października 1943 w Kotłasie w Rosji. Tak naprawdę nazywał się Bogdan Eugène Junod, zaś pseudonim artystyczny Bodo pochodzi od pierwszych sylab imion: jego oraz trzeciego imienia matki (Dorota). Eugeniusza założył w Łodzi teatr Urania, w którym później w wieku 10 lat zadebiutował syn. Jako nastolatek Eugeniusz Bodo regularnie pojawiał się na deskach teatrów, nie tylko w Łodzi, ale również w Poznaniu, Lublinie czy Warszawie. Występował jako aktor, tancerz i kabareciarz. Debiutem filmowym aktora byli Rywale z 1925 roku. Rola przyniosła mu ogromną popularność.

        Eugeniusz Bodo wystąpił w ponad 30 filmach. Był artystą wszechstronnym – w latach 30 pisał scenariusze i reżyserował filmy oraz występował w nich. Jest wspominany jako dusza towarzystwa i miłośnik kobiet. Tuż przed wybuchem II Wojny Światowej otworzył w Warszawie przy ul. Foksal 17 kawiarnię Café-Bodo, która stanowiła centrum życia towarzyskiego i artystycznego. W Café Bodo aktor organizował koncerty i kabarety, w których czasami występował osobiście.

        Po wybuchu wojny aktor uciekł z Warszawy do Lwowa. Pracował jako konferansjer w Tea-Jazzie. Prawdopodobnie został aresztowany przez sowiecki patrol 25 czerwca 1941. Zmarł w łagrze 7 października 1943 roku.

        Aktor przez kilka lat posiadał doga niemieckiego o imieniu Sambo, który również zginął w czasie wojny – został postrzelony w trakcie Powstania Warszawskiego.

 ADOLF DYMSZA

       Adolf Dymsza – a raczej Adolf Bagiński – polski aktor kabaretowy urodzony 7 kwietnia 1900 r. w Warszawie. Adolf uczył się w Szkole Handlowej Waweberga w Warszawie. Występował w teatrach w Mińsku Litewskim, Grodnie i Warszawie. Zarabiał na życie, grając epizodyczne role w filmach oraz ucząc tańca towarzyskiego.

        W latach 1925-1931 był związany ze słynnym kabaretem „Qui pro Quo”, dzięki czemu zyskał popularność.

        Po wojnie Adolf Dymsza był aktorem najważniejszych teatrzyków w Warszawie: „Banda”, „Rex”, „Cyganeria” itd. Władze ZASP objęły jego występy w Warszawie zakazem. Wyjechał do Łodzi i pracował w Teatrze Syrena, a później także i w Teatrze Powszechnym. Po powrocie do stolicy w 1951 r. został aktorem warszawskiego Teatru Syrena, z którym był związany przez niemal 20 lat.

        Adolf Dymsza był znany przede wszystkim jako aktor kina dźwiękowego. Zagrał m.in. w: „Wietrze od morza”, „Stu metrach miłości”, „Wacusiu”, „Dodku na froncie”, „Nikodemie Dyzmie” i „Panie Dodku”. Adolf Dymsza zmarł 20 sierpnia 1975 r. w Górze Kalwarii.

 KATARZYNA FIGURA

          Katarzyna Małgorzata Figura (ur. 22 marca 1962 w Warszawie) – polska aktorka filmowa, telewizyjna i teatralnasymbol seksu lat 80. i 90, laureatka Orła za główną rolę kobiecą w filmie Żurek.

         Swoją karierę aktorską zaczynała od epizodów w filmach Krzysztofa Kieślowskiego i Wojciecha Jerzego Hasa. W połowie lat 80. zasłynęła z ról w Pociągu do Hollywood i Kingsajzie, które utrwaliły wizerunek aktorki jako polskiej seksbomby.

         W pierwszej połowie lat 90. grała role w filmach zagranicznych, m.in. amerykańskich czy francuskich. Zasłynęła z komediowej roli Ryszardy Siarzewskiej w filmach Kiler i Kilerów 2-óch.

         W następnych latach zyskała uznanie krytyków filmowymi rolami w AjlawjuŻurkuUbu król, a także występami teatralnymi. Laureatka Złotych Lwów dla najlepszej aktorki w 1999 i 2003, a także Orła w 2004. Od 2013 wykłada w Gdyńskiej Szkole Filmowej.

 AGNIESZKA HOLLAND

        Agnieszka Holland – polska reżyser filmowa i teatralna oraz scenarzystka filmowa urodzona 28 listopada 1948 r. w Warszawie. Ukończyła Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, następnie studiowała w praskiej szkole filmowej (FAMU).

        Po powrocie do Polski pracowała jako asystent reżysera przy filmie „Iluminacja” Krzysztofa Zanussiego, a potem – przy „Listach naszych czytelników” Stanisława Latałły. Współpracowała również z Andrzejem Wajdą.

        Za swój filmowy debiut, film „Aktorzy prowincjonalni” otrzymała nagrodę FIPRESCI na festiwalu w Cannes. Sukcesem była jej kolejna produkcja „Gorączka” z 1980 r. oraz krytykująca współczesność „Kobieta samotna”, której emisji zakazały władze.

        Wiadomość o wprowadzeniu stanu wojennego zastała Agnieszkę Holland za granicą – zdecydowała się zamieszkać i pracować na Zachodzie. Początkowo kręciła w Niemczech i we Francji, w latach 90. przeniosła się zaś do Stanów Zjednoczonych. Agnieszka Holland jest laureatką wielu prestiżowych nagród. Trzykrotnie nominowano ja do Oscara – za „Gorzkie żniwa” (1985), „Europa, Europa” (1991) oraz „W ciemności” (2011). Zazwyczaj sama pisze scenariusze do swoich filmów. W 2001 r. Agnieszka Holland została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

 GUSTAW HOLOUBEK

        Gustaw Teofil Holoubek – ur. 21 kwietnia 1923 w Krakowie, zm. 6 marca 2008 w Warszawie, polski aktor filmowy, teatralny i telewizyjny. Lista jego profesji jest znacznie dłuższa – był także reżyserem, pedagogiem, posłem, senatorem, prezesem stowarzyszeń.

        Z pochodzenia był w połowie Czechem. W 1939 roku był ochotnikiem walczącym w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli w obozach w Magdeburgu i Toruniu.

        W teatrze debiutował w 1947 roku, a jego najbardziej znana rola to słynny Gustaw/Konrad w „Dziadach” Mickiewicza z 1967. Spektakl pośrednio doprowadził do wydarzeń Marca 1968.

        Karierę polityka rozpoczął jeszcze w PRL, dwukrotnie zostając posłem. Zrezygnował jednak na wieść o wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim.

KRYSTYNA JANDA

        Krystyna Jolanta Janda – urodziła się w 1952 roku w Starachowicach. Polska aktorka teatralna i filmowa, pełni funkcję dyrektora stworzonego przez siebie teatru „Polonia”.

        Po ukończeniu liceum plastycznego udała się na studia w Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Debiut filmowy Jandy przypadł na rok 1976, wcieliła się w rolę Agnieszki w filmie „Człowiek z marmuru” Andrzeja Wajdy.

        Jej najbardziej znane kreacje filmowe to role w filmach „Kochankowie mojej mamy”, „Przesłuchanie” czy „Człowiek z żelaza”.

        W latach 80. kontynuuje swoją karierę grając w sztukach teatralnych, a także w filmach kinowych.

        Krystyna Janda jest laureatką Złotej Palmy z Cannes za rolę w filmie „Przesłuchanie”. W 2000 roku miała miejsce jedna z najdłuższych tras teatralnych w historii teatru polskiego ze sztuką „100 twarzy Krystyny Jandy”. W przeciągu 2 miesięcy aktorka zagrała 48 spektakli.

        Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wkład w rozwój Telewizji Polskiej.

ANDRZEJ ŁAPICKI

        Aktor teatralny i filmowy, reżyser. Urodził się 11 listopada 1924 w Rydze, zmarł 21 lipca 2012 roku w Warszawie. Uczęszczał do elitarnego warszawskiego gimnazjum im. Stefana Batorego, maturę zrobił już na tajnych kompletach podczas wojny w 1942 roku.

        W 1945 debiutował jako Kuba  "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Jacka Woszczerowicza w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi; występował tam do 1948 roku. W 1947 został lektorem Polskiej Kroniki Filmowej - z tej pracy zrezygnował w 1956 roku.

        W 1949 został przyjęty przez Erwina Axera do zespołu Teatru Współczesnego w Warszawie, z którym był związany przez kilkanaście lat, do roku 1964. Na tej scenie w 1957 debiutował także jako reżyser "Uśmiechem Giocondy" Aldousa Huxleya. Jako dyplom reżyserski zaliczono mu późniejsze przedstawienie "Papiery Asperna" Michaela Redgrave'a z 1962 roku. Następnie należał do zespołu artystycznego Teatru Dramatycznego w Warszawie (1964-1966) i ponownie Teatru Współczesnego (1966-1972).

        W latach 1972-1980 był aktorem Teatru Narodowego prowadzonego wówczas przez Adama Hanuszkiewicza. W 1982 związał się ponownie z warszawskim Teatrem Dramatycznym; odszedł w tym samym roku razem z wyrzuconym przez władze dyrektorem Gustawem Holoubkiem.

        W latach 1983-1989 był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Polskiego w Warszawie pod dyrekcją Kazimierza Dejmka. Do współpracy z tą sceną powrócił w 1995, piastując tam do 1999 stanowisko dyrektora artystycznego.  

        Po 1989 zaangażował się w działalność polityczną, w latach 1989-1991 był posłem na Sejm z ramienia "Solidarności".

POLA NEGRI

        Pola Negri – to pseudonim polskiej gwiazdy filmowej, Barbary Apolonii Chałupiec, urodzonej prawdopodobnie 3 stycznia 1897 r. w Lipnie. Po tym, jak ojca Apolonii wywieziono na Sybir, dziewczynka była wychowywana tylko przez matkę. W wieku 9 lat zaczęła uczyć się w warszawskiej Szkole Baletowej. Debiutowała jako baletnica dwa lata później, grając jednego z łabędzi w „Jeziorze Łabędzim” Czajkowskiego.

        Z powodu kłopotów ze zdrowiem Apolonia musiała porzucić taniec. Zaczęła więc pobierać lekcje gry aktorskiej, a wkrótce także występować w warszawskich teatrach. Debiutem aktorskim Apolonii Chałupiec była rola Amelii w „Ślubach panieńskich” Fredry z 1912 r. Związała się z atelier aktorskim „Sphinx”, w którym powstały pierwsze filmy z jej udziałem, „Niewolnica zmysłów”, „Żona”, Studenci”, „Bestia”. Wtedy też wymyśliła swój pseudonim artystyczny.

        Jako Pola Negri dała się poznać publiczności europejskiej, kiedy w 1917 r. wyjechała do Niemiec. Zagrała tam w „Oczach Mumii Mia”, „Carmen”, „Sumurun”. W 1923 r.

        Pola Negri zaczęła robić karierę w Hollywood. Dzięki rolom w „Hiszpańskiej tancerce”, „Zakazanym raju”, „Miłości aktorki” itd. zyskała status gwiazdy niemego kina USA. Do sławy Poli Negri przyczynił się także fakt, iż była kochanką m.in. Charliego Chaplina, Rudolpha Valentino, a ponoć także i Margaret West.

        Epoka kina dźwiękowego nie była przychylna aktorce. Okazało się, że z powodu swojego akcentu i brzmienia głosu nie może występować w tego rodzaju produkcjach.   Pola Negri grywała trochę w kinie niemieckim, w czym pomógł jej zwłaszcza sam Adolf Hitler.  Przed wybuchem II wojny światowej powróciła do USA. Sporadycznie pojawiała się na ekranie, ostatni raz w 1965 r. Pola Negri zmarła 1 sierpnia 1987 r. w San Antonio.

DANIEL OLBRYCHSKI

        Ikona polskiej kinematografii, znany zarówno w Polsce jak i za granicą, ma na swoim konie 120 rożnych ról u największych reżyserów. Znany ze swoich ekstrawaganckich zachować, pozostaje niekwestionowaną gwiazdą wielkiego formatu.

        Urodził się w Łowiczu, dorastała w Drohiczynie, ale szkołę średnią kończył w Warszawie. Od najmłodszych lat marzył o byciu aktorem, po raz pierwszy na scenie teatralnej pojawił się w szkolnym przedstawieniu, którego reżyserką była jego matka. Do szkoły aktorskiej dostał się ponoć z najwyższą liczbą punktów na roku, ale zrezygnował z niej by w pełni poświęcić się karierze aktorskiej.

        Po raz pierwszy na szklanym ekranie pojawił się za sprawą Janusza Nasfeter, angażując Olbrychskiego do roli młodego kaprala w filmie "Ranny w lesie" na podstawie powieści Witolda Zalewskiego. W tym czasie aktor miała zaledwie 20 lat, dopiero rozpoczynał naukę w szkole aktorskiej i wciąż należał do Teatru Młodzieżowego TVP, którego opiekunem był wówczas Andrzej Konica. W 1965 Andrzej Wajda zaproponował mu rolę w "Popiołach". Od tego czasu stał się nową gwiazdą polskiego kina i zaczął regularnie pojawiać się w filmach.

        Olbrychski pojawił się następnie w takich znakomitych produkcjach jak "Krajobrazie po bitwie" na podstawie opowiadań Tadeusza Borowskiego, "Wesele","Ziemi obiecanej" czy "Panny z Wilka". W pamięci widzów na stałe zapisał się kreacjami w ekranizacjach sienkiewiczowskich powieści. W "Panu Wołodyjowskim" zagrał Azję Tuhajbejowicza, w "Potopie" Kmicica a w "Ogniem i mieczem" z 1999 roku zagrał mniejszą rolę Tuhaj-beja.

        Zachodniemu kinu dał się poznać dzięki rolom w takich filmach jak "Blaszany bębenek" Volkera Schlöndorffa, "Jedni i drudzy" Claude Lelouch, "Przekątna gońca" Richarda Dembo czy "Nieznośna lekkości bytu" Philipa Kaufmana.

        Poza kinem aktor stale pojawia się w teatrze. Związany był z Teatrem Powszechnym oraz Teatrem Narodowym w Warszawie. Za swoje aktorskie dokonania był wielokrotnie nagrodzony. Aktor jest laureatem m.in Złotej Maski, Złotej Kamery, Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego. W 1999 roku otrzymał swoje gwiazdę w Alei Gwiazd na ul. Piotrkowskiej w Łodzi.

FRANCISZEK PIECZKA

        Franciszek Pieczka przyszedł na świat i dorastał w Godowie, miejscowości, która jest położona na Górnym Śląsku, w powiecie wodzisławskim. Tam też pracował na roli oraz pełnił w miejscowym kościele funkcje organisty. Pochodzi z rodziny wielodzietnej – jako najmłodsze dziecko z szóstki rodzeństwa. Już najmłodsze jego lata przyniosły jego szczególne zainteresowanie kinem. Do legend przeszły jego piesze wyprawy do kina, które mieściło się w Wodzisławiu lub w czeskiej Zawadzie. Wówczas to zorientował się na aktorstwo, które studiował po II wojnie na warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Natomiast debiut Franciszka Pieczki miał miejsce w Jeleniej Górze, mianowicie w tamtejszym Teatrze Dolnośląskim. Z czasem mógł zagrać w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie, czyli miejscu prowadzonym przez Krystynę Skuszankę, tam też się przenosząc, a grając w latach 1955-1964. Był później aktorem warszawskiego Teatru Powszechnego.

        Obecnie należy bez wątpienia do aktorów polskich najbardziej znanych i lubianych. Któż nie zna jego kreacji w filmie „Czterej pancerni i pies” lub „Jancio Wodnik”, czy też w produkcji stosunkowo nowej, mianowicie „Historia kina w Popielawach”. Franciszek Pieczka jest uosobieniem prostolinijnego bohatera, którego często grał.

WOJCIECH SMARZOWSKI

         Wojciech Smarzowski (ur. 18 stycznia 1963 w Korczynie) – polski reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, operator filmowy.

         Pochodzi z rodziny wojennych przesiedleńców z obszaru Kresów Wschodnich w 1944. Wychowywał się w Jedliczu, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i liceum. W młodości trenował piłkę nożną w klubie Nafta Jedlicze. Interesował się fotografią.

         Został absolwentem wydziału operatorskiego PWSFTviT w Łodzi. Studiował filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Początkowo zajmował się filmem dokumentalnym, reklamowym i teledyskami.

         Podczas powstawania filmu Pod Mocnym Aniołem powstał film dokumentalny Pod Mocnym Smarzolem, którego reżyserem był Adam Lewandowski, a współscenarzystą i producentem Jacek Rzehak, który był także producentem Pod Mocnym Aniołem i Kleru.

 Reżyseria:

 ANDRZEJ WAJDA

Andrzej Wajda urodził się 6 marca 1926 roku w Suwałkach, zmarł 9 października 2016 roku w Warszawie.

-jest reżyserem filmowym i teatralnym a także wychowawcą młodego pokolenia
-studiował m.in. malarstwo na ASP w Krakowie (1946-1949)
- w latach 50 był jednym z głównych twórców tzw. szkoły polskiej w filmie („Popiół i diament”, „Pokolenie”, „Kanał”, „Lotna”)
-przenosił na ekrany kin wielkie dzieła literackie np. w 1998 roku wyreżyserował „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza, w 1973 „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego czy w 1975 „Ziemię obiecaną” Stanisława Reymonta
- wyreżyserował nie tylko polskie dzieła, w swoim dorobku ma m.in. adaptację powieści Michała Bułhakowa „Mistrz i Małgorzata” czy „Idiotę” Fiodora Dostojewskiego(tytuł filmu to „Nastasja”).
-w adaptacjach dzieł literackich podejmował dyskusję na temat polskości, oceny tradycji i historii narodowej ( np. „Popioły”, „Pierścionek z orłem w koronie”)
-tworzył także dzieła o tematyce społeczno- politycznej („Człowiek z marmuru”, „Człowiek z żelaza”)

NAGRODY ANDRZEJA WAJDY
1957-Srebrna Palma na festiwalu w Cannes(„Kanał”)
1981- Złota Palma na festiwalu w Cannes(„Człowiek z żelaza”)
1982-Cezar(za reżyserie) i nadanie francuskiej Legii Honorowej(„Danton”)
1992-Feliks
1995-Srebrny medal Cracoviane Merenti
2000-Oscar za całokształt twórczości 
Wajda otrzymał także wiele innych nagród a także wiele nominacji do Oskara za m.in. „Panny z wilka”, „Ziemia obiecana”, „Człowiek z żelaza”)

 KRZYSZTOF ZANUSSI

         Krzysztof Zanussi – urodził się w 1939 roku w Warszawie. Reżyser i scenarzysta filmowy. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku fizyka, a także Uniwersytetu Jagiellońskiego, na kierunku filozofia. Już wtedy tworzył pierwsze filmy w ramach Amatorskiego Klubu Filmowego Uniwersytetu Warszawskiego.

        Lata 70. przyniosły reżyserowi sławę i uznanie, powstają takie produkcje jak „Za ścianą”, „Iluminacja”. W tym czasie powstają również produkcje zagraniczne Zanussiego, m. in. „Stan posiadania”. Po upadku komunizmu stał się on jednym z najbardziej medialnych postaci polskiego kina. W tym czasie powstają klasyki takie jak „Cwał”, „Życie za życie”, ”Brat naszego Boga”, „Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową” czy „Rewizyta”.     

        Obecnie jest wykładowcą na Uniwersytecie Śląskim, a także na wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych na Uniwersytecie Warszawskim.

WIKTOR ZBOROWSKI

        Wiktor Zborowski (ur. 10 stycznia 1951 w Warszawie) –polski aktor teatralnyfilmowyradiowy (Teatr Polskiego Radia) i dubbingowy. Jest absolwentem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie (1969) oraz Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie (1973).

        Ma 197 cm wzrostu. W młodości trenował koszykówkę w Polonii Warszawa, był członkiem juniorskiej reprezentacji Polski w koszykówce mężczyzn. W klasie maturalnej doznał kontuzji, która przerwała jego obiecującą karierę.

        Wiktor Zborowski jest jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów polskiej sceny. Spokrewniony z Janem Kobuszewskim w niczym nie ustępuje mu talentem i wzrostem. Podobnie jak jego wielki krewny posiada wielkie predyspozycje do ról komediowych. Jest absolwentem warszawskiej PWST, którą ukończył 1973 r.

        Po raz pierwszy na ekranie widzowie mogli go zobaczyć w jednym z odcinków "Czterdziestolatka" pt. "Karta ze Spitzbergenu, czyli oczarowanie". Wraz z Krzysztofem Majchrzakiem stworzyli tam role przezabawnych inżynierów dowcipnisiów. Jego dar rozśmieszania innych sprawił, że zagrał w wielu wspaniałych polskich komediach. Zachwycił krytykę i widzów doskonałą kreacją Longinusa Podbipięty w polskiej superprodukcji "Ogniem i mieczem".

LO na anglojęzycznym spektaklu

W ostatni piątek nasi uczniowie mieli okazję obejrzeć anglojęzyczną sztukę teatralną we Wrocławiu. Była to idealna okazja do doskonalenia języka angielskiego- nie tylko poprzez odbiór na widowni, ale również dzięki bezpośrednim rozmowom z aktorami po spektaklu.

Kolejna wideokonferencja

Za nami kolejna anglojęzyczna wideokonferencja, tym razem jednocześnie ze szkołą we Francji i Włoszech. Tematem konwersacji były zainteresowania i sposoby spędzania czasu wolnego przez uczniów. 
Opiekun-A.Furman.

Spotkajmy się z LOWierTV w Miejsko-Gminnej Bibliotece w Wieruszowie

Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna w Wieruszowie we współpracy z naszą szkolną telewizją LOWierTV zapraszają na cykl filmów promujących czytelnictwo pt. „Spotkajmy się w bibliotece”.

Czytaj dalej..

Do współpracy w projekcie zaprosiliśmy m.in. osoby znane w wieruszowskim środowisku oraz uczniów Liceum Ogólnokształcącego. 
W przyszłości na tego typu spotkania w bibliotece chcielibyśmy zaprosić nie tylko osoby przez Państwa kojarzone, ale również wielu innych- czytających mieszkańców powiatu wieruszowskiego. 
Realizowane filmy będą się pojawiać cyklicznie na profilu LO na fb, na stronie szkoły (lowier.eu), Miejsko-Gminnej Biblioteki Publicznej w Wieruszowie oraz na stronach internetowych lokalnych mediów. 
Poprzez projekt „Spotkajmy się w bibliotece” pokażemy Państwu, jak wiele osób czyta książki, korzysta z bibliotek i jakie pozycje w literaturze mieszkańcy naszego regionu polecają. 
Pierwsze materiały nagrywaliśmy jeszcze przed wakacjami i cieszymy się, że nareszcie możemy się nimi pochwalić. W pierwszym odcinku cyklu "Spotkajmy się w bibliotece" o swoich ulubionych książkach opowiadają nam: Rafał Przybył- Burmistrz Wieruszowa, Andrzej Szymanek- Starosta Wieruszowski oraz Mirosław Urbaś- Wicestarosta Wieruszowski.

Zachęcamy do śledzenia kolejnych odcinków!

Zachęcamy do śledzenia kolejnych odcinków!

100-lecie niepodległości Polski

Rozpoczynamy cykl artykułów poświęconych tematom i postaciom związanym z 100. rocznicą odzyskania niepodległości. Zachęcamy uczniów i nauczycieli LO do zapoznania się z proponowanymi artykułami oraz włączenia się w naszą akcję.

Czytaj dalej..

9. listopada 2018 r. o godz. 11.11 uczniowie i nauczyciele LO dołączą do ogólnopolskiej akcji wspólnego śpiewania hymnu narodowego. Przypomnijmy więc sobie podstawowe wiadomości o „Mazurku Dąbrowskiego” i utrwalmy tekst hymnu.
Oryginalny tekst dzisiejszego hymnu narodowego został napisany przez Józefa Wybickiego w Reggio we Włoszech między 16 a 19 lipca 1797 roku dla uświetnienia uroczystości pożegnania opuszczających miasto żołnierzy jako „Pieśń Legionów Polskich”. W tym czasie został również po raz pierwszy odśpiewany (prawdopodobnie przez autora) na popularną melodię ludową. 
Popularność tekstu, nazywanego już w początkach XIX wieku „Mazurkiem Dąbrowskiego”, stale rosła. Pieśń ta, w nieco uwspółcześnionej formie, została przez Sejm RP wybrana w 1926 roku na Hymn Narodowy.
Oba autografy tekstu – z archiwów Wybickiego i legionowego – zaginęły podczas II wojny światowej.

Nasz film o powiecie wieruszowskim

Jest nam niezmiernie miło Was zaprosić do obejrzenia filmu pt."Mój powiat wieruszowski" zrealizowanego przez szkolną telewizję wieruszowskiego Liceum Ogólnokształcącego- LOWierTV. Film można śmiało określić jako jedno z najważniejszych i najbardziej pracochłonnych przedsięwzięć LOWierTV. 

Czytaj dalej..

Uczniowie "Kopernika", przy współpracy ze Starostwem, dyrektorami i kierownikami powiatowych jednostek organizacyjnych, służbami oraz wieloma innymi osobami pracowali nad tym materiałem prawie dwa miesiące! Był to czas nie tylko ciężkiej pracy, ale również najlepszej lekcji funkcjonowania naszego regionu. Lekcji, której efektem jest 45 minut pięknego i cennego materiału o powiecie.

            W "Moim powiecie wieruszowskim" zobaczycie, oprócz oczywiście uczniów Liceum Ogólnokształcącego w Wieruszowie, wszystkie jednostki organizacyjne i służby powiatu wieruszowskiego oraz zapoznacie się z historią naszego regionu. A najnowsze inwestycje drogowe zobaczycie z lotu ptaka!

            Uroczysta premiera filmu odbyła się podczas gali powiatowej upamiętniającej 20-lecie Samorządu Powiatowego, na którą zostali zaproszeni również twórcy zaprezentowanego tutaj materiału: Zofia Kania, Karolina Rzepka, Weronika Matuszek, Julia Olszowiak, Maciej Fras, Kacper Fronia (uczniowie wieruszowskiego LO i Dziennikarze LOWierTV) oraz Andżelika Kretowicz- Opiekun LOWierTV.

            W ich imieniu oraz wszystkich tych, którzy w filmie wystąpili, zapraszamy na film!

Święto Edukacji Narodowej w LO

Święto Edukacji Narodowej to idealny czas nie tylko na gratulacje i podziękowania, ale również na poezję i muzykę, które są z pewnością najpiękniejszym wyrazem wdzięczności wobec ukochanych wychowawców. 

Czytaj dalej..

            Wiedzieli o tym doskonale uczniowie Liceum Ogólnokształcącego im.Mikołaja Kopernika w Wieruszowie, którzy przygotowali dla swych nauczycieli oraz zaproszonych gości wyjątkowe cytaty, wiersze i piosenki.

            Uroczystość rozpoczęła się od przywitania przez Dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Wieruszowie-Włodzimierza Matyję czynnych i emerytowanych nauczycieli i pracowników szkoły, uczniów, zaproszonych gości oraz złożenia życzeń zdrowia i dalszych sukcesów. Do życzeń dołączył się nowo wybrany Samorząd Szkolny w składzie: Zofia Kania-Przewodnicząca, Katarzyna Mazurowska-Zastępca Przewodniczącej, Jakub Jaroch-Skarbnik oraz Kacper Fronia-Sekretarz a także Szkolna Rada Rodziców.

            W tym roku szczególne gratulacje w imieniu Starosty Wieruszowskiego, złożył na ręce Pani Aleksandry Furman Sekretarz Powiatu-Pan Stefan Pietras. Pani Aleksandra Furman, podobnie jak Dyrektor Włodzimierz Matyja zostali wyróżnieni nagrodą Starosty. Część pozostałych nauczycieli oraz pracowników szkoły również otrzymała nagrody za pracę i osiągnięcia- tym razem z rąk samego Dyrektora.

            Po tej części przyszedł czas na prezent od uczniów-poezję i muzykę a nawet taniec, które w sposób nietuzinkowy nawiązały do pracy nauczyciela i szczególnego miejsca, jakim po latach, we wspomnieniach staje się szkoła. Część artystyczną uroczystości przygotowali uczniowie klas drugich i pierwszych pod kierunkiem Pana Jarosława Soleckiego.

            Święto Edukacji Narodowej w "Koperniku" zakończyło się tradycyjnie złożeniem kwiatów na ręce wszystkich nauczycieli. Jest to wyraz nie tylko sympatii, ale przede wszystkim wdzięczności wobec tych, którzy wspólnie z uczniami pracują na sukces naszej szkoły.

            W tym roku, oprócz kwiatów, pojawił się również wyjątkowy prezent- tomik poezji "...moja szkoła...wieruszowskie Liceum" autorstwa Pani Jadwigi Tomalkiewicz, absolwentki LO z 1960 roku. To z pewnością jeden z najcenniejszych podarunków dla społeczności szkolnej "Kopernika", o którym z pewnością jeszcze w najbliższym czasie usłyszycie.

 

Oprac.Andżelika Kretowicz

Fot.Karolina Mleczko

Na Wieruszowskim Jarmarku

W sobotę 13 października odbył się Wieruszowski Jarmark - historyczna rekonstrukcja targowiska miejskiego sprzed 100 lat. To kolejne z wydarzeń w ramach obchodów 650-lecia miasta i setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. 
W tak spektakularnym wydarzeniu nie mogło zabraknąć uczniów z "Kopernika". Jesteście wielcy, gratulacje!

Polsko-niemiecko-ukraińskie spotkania

28. września delegacje z Ukrainy i Niemiec złożyły wizytę w naszym liceum w ramach realizowanego projektu w Szkole Podstawowej nr 3 : „ Różna przeszłość, wspólna przyszłość”. Aby młodzież z obu krajów czuła się komfortowo, zorganizowałyśmy spotkania w dwóch grupach: polsko-niemieckiej  i  polsko-ukraińskiej.  

Czytaj dalej..

Takie spotkania w realu są dla nas powszechnie stosowaną praktyką. Nie ograniczamy się do podręcznika i lekcji zamkniętych. Dla naszej młodzieży to zawsze wyzwanie, ale dodajmy, jednak zawsze pod okiem opiekuna, co stwarza atmosferę większej pewności.

           Obydwa spotkania przebiegły w wyjątkowej atmosferze. Debatowaliśmy, dzieliliśmy się wrażeniami, wymienialiśmy się poglądami i dokonywaliśmy symultanicznego tłumaczenia.

Nasi uczniowie zadbali o kulinarne doznania gości. Rozmowom i śpiewom, a nawet tańcom (!) towarzyszyły uściski, gratulacje i upominki.

       Z całą pewnością można powiedzieć, że obecność zastępcy dyrektora Szkoły Podstawowej  im. Jana Pawła II, Pani Beaty Graczyk oraz opiekunów grup niemieckiej i ukraińskiej w osobach Konny Rott, Gerlinde Seyffarth ze szkoły w Straussfurcie i Natalii Hlukha ze Słobódki Rachnowskiej kwalifikuje spotkanie jako międzynarodową hospitację językową.

Nauczyciel języka rosyjskiego – mgr Lidia Sikora

Nauczyciel języka niemieckiego  - mgr Teodora Ziemba

Wyróżnienia podczas gali 20-lecia Samorządu Powiatowego

Gratulujemy tym nauczycielom naszej szkoły, którzy podczas uroczystości z okazji 20-lecia Samorządu Powiatowego zostali wyróżnieni przez Starostę Wieruszowskiego za 20-letni i wyższy staż pracy. 

Refleksje po obejrzeniu "Dywizjonu 303"

Wszyscy uczniowie naszej szkoły mieli możliwość obejrzenia w kinie "Słońce" filmu: "Dywizjon 303". Mieli taką okazję również uczniowie klasy 3B. Jedna z jej uczennic przygotowała dla nas recenzję filmu.

Z wizytą w kinie "Słońce" czyli refleksje po obejrzeniu "Dywizjonu 303"

"Rok 2018 jest dla nas, Polaków, rokiem szczególnym, ze względu na jubileusz 100-lecia odzyskania niepodległości. Jest to też idealny moment na przywołanie pamięcią bohaterskich czynów naszych rodaków.
Jedną z bitew, najbliższych naszym czasom, w której szczególnie odznaczyli się Polacy, jest bitwa o Anglię rozpoczęta 10 lipca, a zakończona 31 października 1940 roku. W pierwszej na świecie bitwie rozegranej w powietrzu udział brały 4 polskie dywizjony lotnictwa, z czego najlepszym okazał się dywizjon 303.
Film w reżyserii Denisa Delića pt. ,,Dywizjon 303. Historia prawdziwa", na podstawie książki Arkadego Fiedlera, który mieliśmy okazję zobaczyć dziś, tj. 11 października, w naszym miejscowym kinie, ukazuje losy polskich lotników będących częścią Królewskich Sił Powietrznych Wielkiej Brytanii. Emocjonujące i autentycznie ukazane sceny walk, świetna gra aktorska oraz obrazowe oddanie wojennej specyfiki tamtych czasów, składają się w całość na obraz prosty w przekazie o treści wyjątkowo ważnej. Dodatkowym elementem urozmaicającym seans są autentyczne zdjęcia i nagrania z 1940 roku, wplatane między sceny, co nadaje niepowtarzalnego klimatu. Historia polskich bohaterów, ukazana w tym filmie, jest historią tych, którym ,,nigdy tak wielu nie zawdzięczało tak wiele tak nielicznym" oraz tych, o których zawsze powinniśmy pamiętać.
,,Dywizjon 303. Historia prawdziwa" wywołał we mnie wiele emocji, od smutku, przerażenia aż do radości i zdumienia. Uważam, że warto było zobaczyć ten film, pomógł mi on jeszcze bardziej zagłębić się w losy Polaków, i nie tylko Polaków, podczas II wojny światowej oraz zrozumieć jak silnym jesteśmy narodem, jak waleczni oraz odważni byliśmy podczas wojny. 
Film jest idealnie dopracowany pod względem technicznym, co na pewno sprawia, że obejrzenie go jest bardziej przyjemne, ale ponadto porusza temat, o którym warto poszerzać swoją wiedzę i zagłębić się w jego każdy detal. 
Polecam ten film każdemu, kto jeszcze nie miał okazji go zobaczyć."

-uczennica klasy III b LO

Kolejny talent "Copernicusa"

Koło "Copernicus" przedstawia kolejny, intrygujący talent w naszej szkole- tym razem plastyczny. 
"Nazywam się Julia Kubiś i jestem uczennicą klasy 1A. Rysuję od 4 klasy szkoły podstawowej. Moje prace przedstawiają głównie artystów muzycznych, których słucham lub ludzi, którzy,mnie inspirują. Lubię również rysować dłonie, muskulaturę i wszystko, co związane z człowiekiem"
-Julia Kubiś "Copernicus"

Nowy Samorząd Uczniowski

Wybory do Samorządu Uczniowskiego odbyły się w piątek- 5 października. W ich wyniku skład Samorządu na rok szkolny 2018/2019 przedstawia się następująco: Przewodnicząca-Zofia Kania z kl.2B, Zast.Przewodniczącej-Katarzyna Mazurowska z kl.1A, Skarbnik- Jakub Jaroch z kl.2A, Sekretarz- Kacper Fronia z kl.2C.

Gratulujemy!

Ciężka praca szkolnej telewizji LOWierTV zakończona sukcesem!

Po prawie dwóch miesiącach intensywnej pracy, Dziennikarze naszej szkolnej telewizji LOWierTV mogą się pochwalić efektami swojej pracy! Przez wiele tygodni odwiedzaliśmy miejsca i ludzi związanych z powiatem wieruszowskim, by móc zrealizować film z okazji uroczystych obchodów 20-lecia Samorządu Powiatowego.Pracy było mnóstwo! Do samego końca nie byliśmy pewni, czy podołamy tak poważnemu przedsięwzięciu- stąd i nie pisaliśmy o nim szerzej wcześniej.

Dziś jednak śmiało możemy się wreszcie pochwalić- udało się! 

Czytaj dalej..

Szkolna telewizja LOWierTV zrealizowała film pt. "Mój powiat wieruszowski". Zobaczycie w nim, oprócz oczywiście naszych uczniów, wszystkie jednostki organizacyjne i służby powiatu wieruszowskiego a także zapoznacie się z historią naszego regionu. A najnowsze inwestycje drogowe w powiecie będziecie mogli obejrzeć z lotu ptaka!

Premiera filmu odbyła się na uroczystej gali powiatowej 6 października b.r. Dziś prezentujemy zdjęcia z naszej intensywnej pracy oraz z samej gali i w ten sposób zapowiadamy, że lada dzień odbędzie się medialna premiera naszego filmu.

Twórcy filmu: Zofia Kania, Karolina Rzepka, Weronika Matuszek, Julia Olszowiak, Maciej Fras, Kacper Fronia (Dziennikarze LOWierTV) oraz Andżelika Kretowicz- Opiekun LOWierTV

Doskonalenie języka angielskiego w praktyce

Skuteczne doskonalenie języka obcego to jego nauka w praktyce. Dlatego nasi uczniowie mają możliwość porozmawiania z uczniami z innych krajów. Tym razem byli to uczniowie szkoły w Hiszpanii, z którymi wymieniliśmy się wspomnieniami z wakacji.

Jesienne kolory

Złota polska jesień koloruje już liście drzew. Niestety, pierwsze, chłodniejsze wrześniowe wieczory,wpłynęły  również na zmianę barwy światła szkolnego czujnika zanieczyszczenia powietrza. Czerwone światło diod wskazuje, że z kominów w naszej okolicy wydobywa się znaczna ilość pyłów PM10 i PM 2,5a poziom zanieczyszczeń należy określić jako zły (takie określenie stosuje się dla pyłów PM 10 >140ug/m3). Czekamy na powrót barwy niebieskiej./*

W. Matyja

* (pełne informacje o bieżącym  stanie zanieczyszczeń można uzyskać  na mapie czujników pod adresem http://looko2.com/heatmap.php. Należy odszukać czujnik o nazwie Lowier). Zdjęcie: 27 września godz.20 45.  Czerwone światło czujnika na budynku szkoły.

Dzień Głośnego Czytania

29 września przypada Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania. Zapoczątkowała go Polska Izba Książki już 17 lat temu. W piątek - 28 września - uczniowie pierwszych klas z naszego "Kopernika" włączyli się w upamiętnienia tego wydarzenia. Na zajęciach wiedzy o kulturze z p. Marią Woźniak prezentowali swoje ulubione książki.

Komunikat dla rodziców

Jutro (26 września), o godz.16.30 odbędzie się wywiadówka. Przydział sal jest następujący: kl.1A-s.10, kl.1B-s.25, kl.2A-s.14, kl.2B-s.9, kl.2C-s.17, kl.3C-s.26, kl.3B-s.11.

"Kopernik" sprząta świat

Ostatni dzień pięknej, letniej pogody zbiegł się z początkiem akcji "Sprzątanie świata - Polska 2018". Uczniom "Kopernika" nie jest obca segregacja śmieci i przekonanie, że czyste najbliższe otoczenie to cząstka czystego świata. W praktyczny sposób zostały zastosowane hasła poszanowania środowiska, rozwijania świadomości ekologicznej i działania na rzecz ochrony przyrody. Brawo Wy!

Trzecioklasiści planują swoją przyszłość po maturze

W drugim tygodniu września uczniowie klas maturalnych naszego LO odwiedzili Wrocławski Salon Maturzystów. To doroczne spotkanie umożliwiło im m.in. uczestnictwo w wykładach dotyczących egzaminu maturalnego oraz prezentacjach uczelni wyższych z całej Polski!

Czytaj dalej..

Dzięki temu jednodniowemu pobytowi we Wrocławiu trzecioklasiści mieli niepowtarzalną okazję do bezpośredniego zorientowania się w warunkach studiowania w wybranych szkołach wyższych. Dla tych, którzy jeszcze nie podjęli decyzji z pewnością pomocne okazały się rozmowy ze studentami i wykładowcami. Jesteśmy przekonani, że pobyt na Salonie Maturzystów pomógł niejednemu trzecioklasiście wieruszowskiego LO w wyborze swoje przyszłej uczelni.

Oprac.M.S.

Klasa 2C połączyła przyjemne z pożytecznym

Uczniowie klasy biologiczno-chemicznej postanowili aktywnie wykorzystać ładną wrześniową pogodę. Przepiękne słońce skusiło naszych drugoklasistów do spędzenia czasu na zewnątrz, bo przecież kto powiedział, że nauka w plenerze- na rowerach nie jest możliwa?

Czytaj dalej..

Pierwszym punktem wycieczki rowerowej był wieruszowski cmentarz żydowski, przy którym zatrzymaliśmy się, by sobie przypomnieć o jego historii. Zwróciliśmy również uwagę na teren tuż obok cmentarza, gdzie niedawno posadzono wiele dębów z okazji 650-lecia miasta. W sadzeniu dębów uczestniczyli m.in. nasi uczniowie i miło nam potwierdzić, że robotę wykonali świetnie a posadzone drzewa rosną i mają się dobrze.
Po tym krótkim przystanku dotarliśmy do agroturystyki w Niwiskach, gdzie również nie marnowaliśmy czasu. Oprócz ogniska, gier i zajęć integracyjnych postanowiliśmy już teraz poćwiczyć wspólne śpiewanie Hymnu Narodowego w związku z zaplanowanym, uroczystym jego wykonaniem w szkole 9.listopada (piątek) o godz.11.11. Setna rocznica odzyskania niepodległości to chyba najważniejsze tegoroczne wydarzenie w naszym kraju, w które uczniowie wieruszowskiego LO z pewnością z całą mocą się zaangażują!
Po tak kreatywnym i konstruktywnym dniu wróciliśmy do Liceum- zadowoleni i usatysfakcjonowani wspólnie spędzonym czasem.

Oprac.Andżelika Kretowicz

Liceum dla Dorosłych-plan najbliższych zajęć

Kliknij w zdjęcie aby powiększyć.

Dynamiczny start "Kopernika"

To, że w tym roku uroczyste rozpoczęcie Roku Szkolnego 2018/2019 odbyło się 3.września wcale nie oznacza, że dopiero tego dnia uczniowie LO w Wieruszowie rozpoczęli swoją pracę. Wielu mieszkańców powiatu wieruszowskiego z pewnością zauważyło naszych licealistów już 1.września w sobotę, kiedy to przedstawiciele społeczności "Kopernika" pojawili się tam, gdzie nie mogło ich zabraknąć- pomimo wciąż trwających wakacji.

Ważny komunikat

Uroczyste Rozpoczęcie Roku Szkolnego 2018/2019 odbędzie się w poniedziałek (3.września) o godz.9.00. Msza Św. w kościele p.w.Ducha Św. o godz.8.00. Pierwsze zajęcia odbędą się tuż po rozpoczęciu według poniższego planu zajęć. Tygodniowy plan zajęć otrzymacie tego samego dnia od wychowawców.

Do zobaczenia!